Arama

Kahraman Tazeoğlu - Sayfa 6

Güncelleme: 7 Ekim 2017 Gösterim: 129.093 Cevap: 55
QMaSaLQ - avatarı
QMaSaLQ
Ziyaretçi
15 Mayıs 2009       Mesaj #51
QMaSaLQ - avatarı
Ziyaretçi
Kahraman Tazeoglu'nun Seni Intihar ettim isimli Siirine yapmis oldugum calismayi burdan paylasmak istedim

Sponsorlu Bağlantılar

dsnebilmek




infaz




ogece




len





Kahraman Tazeoğlu





intihar





katil




deli dolu geçtik ateş hatlarından
sevgim korkuyla beraber büyüdü içimde
sevdikçe korktum
korktukça daha çok sevdim
er geç birbirini boğacaktı bu duygular biliyordum
neden sonra farkına varıyor insan
ayağına takılan bütün taşları
yoluna kendi döşediğinin

senin yarınlara inancın benden yüklüydü
daha cesaretliydin
planı çatılmamış yarınlara ektiğin umutlar
er geç açacaktı biliyordun
deli sevdalı çocuk ruhumun
nicelerinin uğruna kıyametler kopardığı
değersiz değerlere sırt dönmüş güvenli saflığında
bir sonsuzluk buldun kendine
ve hayatımızın resimlerini çizdin duvarlarımıza
sonra birden
yeşil bir kentte
ılık bir yaz gecesine astın beni

sevdalı ömrümün dakikası beş para etmedi
ödedim
cümlelerim seni taşımaktan yorgun düştü
son sözün
ve son anın efendisi olmaya bilenmiş yüreğine yenildim
geçmişten nefes alıp geçmişe nefes verdim
anılar kemirdi yüreğimi
felç oldu hislerim
zamanın çoktan dibe çöktüğü kum saatimin belinden
tek bir saniye bile süzülmüyordu
ters çevirmeye cesaretim yoktu
çünkü yeniden başlayacak bir hayatın
korkağı olmuştum

aşkların sonrasında hüzün vardır
ya sen hüznü boğarsın
ya da hüzün seni boğar
ama birisi kanatlarını kırarsa eğer
yaralı kuş rolüne soyunacağına
yürümeyi denemelisin
hayata dönmelisin

bunları düşünebilmek bile kendime dönüşümdü
ve sonunu infaz ediyordu içimde
o gece yüreğimden sağ çıksaydın eğer
ölen ben olurdum
o gece hayatın lekesiz bir anında
seni intihar ettim
şimdi katil benim


artık güncemde bir boşluksun
yavaş yavaş taze anıların altına gömülüyorsun
ve sana ait sandığım her şeyin
aslında benim olduğunu öğreniyorum
hiçbir duygunun tek ilhamı değilsin
kendimi keşfettikçe
seni kaybediyorum
ve ufkuma sensizliği
korkusuzca geriyorum


KAHRAMAN TAZEOGLU


pesimist - avatarı
pesimist
Ziyaretçi
30 Kasım 2010       Mesaj #52
pesimist - avatarı
Ziyaretçi
Gittiğine inansam dönmeni beklerdim
Köhne gemiler geçiyor içimden
Sponsorlu Bağlantılar
Hangi sokağa dalsam hangi kapıyı açsam
Ardında sen

Hep sesine bir kulaç kala boğuluyorum
Bilmem

Sen mi erken demir alıyorsun
Ben mi geç kalıyorum

Ellerimi bıraktığın yerden
Çığlar yuvarlanıyor ta şurama
Her gece fırlatıp denizlere
Yitirilmiş tebessumleri
bir cigarayla parmak uçlarımı öldürüyorum
çürümüş rüyalardan arta kalan mirasınla
yolcusuzu yollara döndüm
alnımdaki girdaplar şimdi kan tarlası

fırtınalar kopuyor demişsin
yüreğinin en rüzgarsız yerlerinde
oysa ben
bin mevsim sana fırtınalandım
sen bilmedin
gittiğine inansam dönmeni beklerdim

Kahraman Tazeoğlu
pesimist - avatarı
pesimist
Ziyaretçi
9 Aralık 2010       Mesaj #53
pesimist - avatarı
Ziyaretçi
Umrumdan taşıyor zamansızlığım.
İsmin içimde titriyor sesin sesime düşüyor; ses veriyorum... Oysa sen en sağır yarasın yüreğimde...

Gözlerini günceme düşürdüğümden bu yana
yorgunum gitmelerin tümüne.
Gözlerini günceme düşürdüğüm günden bu yana
dipnotlarda çürüyor sevda adına ne varsa...

Meğer ne çok beklemişim gelmeyişlerini.
Sen beni anlarsın be usta
ne garip sıkıntıdır şu suskunluğuma en uygun makamı bulamamak.
İçimin buz kestiği yerden çıkıp geliyorsun gözlerime.
Sen geldiğinde ise düşürmüş oluyorum düşünden kendimi...

Kahraman Tazeoğlu
pesimist - avatarı
pesimist
Ziyaretçi
25 Aralık 2010       Mesaj #54
pesimist - avatarı
Ziyaretçi
Bir şeyler eksik
Belki de her şey.
Varsın yokmuş gibi.
Bu yüzden seviyorum seni.
Gözlerine son kez batıp çıkmadan yaşadım demeyeceğim seni
Gelişin bir bayram sevinciyle dokunacak yüreğime.
Uğursuz bir düşüncerahat bırakmayacak beynimi.
Gelişinle aslında en çokta gidişine asacaksın boynuma.
Sevgin düğümlenecek boğazıma.
En çok sana yakıştırdığım için aşkı
‘’AŞKIM’’ diyeceğim yeniden.
AŞKIM seviyorum seni YENİLMEDEN
Per perişan geçtim gözlerinin karanlık mavisinden..
Kaç zamandır yangınlardan kaçıyorum.
Korkaklığımın acılığı dilimin ucunda.
Yüzüm kaldırım taşlarının ezikliğinde toz toprak içinde.
Koşuyorum alabildiğine yüreğine.
Resmin elimden düşüyor istanbul ölüyor koynumda.
Seni seviyorum.
Baktı gözlerime güldü.
“ÇOCUK” dedi git başımdan bakma öyle gözlerime.
Yorgunum açma yüreğimi.
Dokunma.
Yaralıyım geçmişten yana
Ben bir ağlasamsele karışır bedenim.
Ağlatma çocuk git dedim sana.
Bak çaresizliğim aldı başını yürüdü.
Senden ÇOCUK sen gibilerden medet umar oldum.
Nasıl büyüklük bu söyle!
Senin masallarında büyükler ağlar mıydı
Boyun eğer miydi?
Eğdim!
Çocuğum ben
Boyun eğdim..
Utanıyorum
Bedenim binlercesinin ayağı altında. Canım yandı bağıramadım ÇOCUK.
Büyüklerin canı yanar mıydı senin masallarında.
Kahramanlar ağlar mıydı?
Ağlarsam kan kokar bedenim.
İnsanlar kanar
kan selleri çocuk denizime karışır
en çok ondan korkarım.
Denizim bir gün bırakıp gidecek beni.
Bağrını binlerce gemi parçalamış dün söyledi.
Suyunu kirletmişler utanıyormuş benim yüzüme bakmaya.
Ne istiyorlar ÇOCUK benden.
Ben istemedim ki bu yazgıyı
Ben yazmadım
Tarihe yazıldığı gün adım işgale yeltendi gözünü hırs bürümüş insanoğlu.
Yağmalandım hırpalandım yenildim.
Güçlüyüm hala
Nice kötülüğü nice iyiliği gördüm geçirdim.
Aşklar yaşadım çoktular aşklar yaşadım azaldılar…’’
Adını sordum sustu
Anladım adı İSTANBULDU

Kahraman Tazeoğlu
yelzzz - avatarı
yelzzz
Ziyaretçi
25 Kasım 2011       Mesaj #55
yelzzz - avatarı
Ziyaretçi
Yitikliğimize

Birbirimize dokunmalarımız korkak kelebeklerdir,
dokununca renkleri yıkılan...
Çünkü küskün çocuklar inanmazlar.
Ki inanmak küskün bir çocuğun en büyük kan kaybıdır.
Susarım içimde bir yangın başlar.
Dokunsam arta kalan sen, kül olan ben.
Taş duvarlar yanmaz bilirim.
Büyük yangınların isini giyinirler.

(ama nafile..
hiçbir kalem ve hiçbir ben, sonraki sayfada aynı sen’i bulamıyoruz.
uzaklar hep uzak kalıyor sevdaya...
sen yine de artık sesime düşme.)

Her gece gözlerimden hatıralar çalınmış.
Bir denizci ağ atmış yalçınlaşmış düşlerime...
Düşmüşüm.
Bir ses... giden gitmiştir demiş...
Susmuşum...
Bir baharın bedeliydi bu...


Kahraman TAZEOĞLU
Avatarı yok
nötrino
Yasaklı
7 Ekim 2017       Mesaj #56
Avatarı yok
Yasaklı

Beni Susarken Bölme!


Yüzünün hangi oylumuna takılsam
Uçsuz uçurumlara düşüyorum
Ağlayınca şişen göz kapaklarında
Hangi tankerleri yüzdürdün bu akşam?
Sığınağımıza kaçan birkaç damla yağmur
Gözyaşına mı karıştı yoksa?
Fazla değil mi bu sessizlik ikimize?!
Beni susarken bölme!

Satır aralarındaki sızıntıdan kendimi ele veriyorum
Ben sana, seni gösteren bir aynaydım
Dökülseydi sırlarım sen de göremeyecektin
Ben ki kendimi yine sırlardım
Sen kendine yeni aynalar bakmasaydın
Buldun mu yüzüne en uygun olanını?
Ve ağrılarını saklayabildin mi, sırsız aynaların sırrına?
Kulaklarıma sağır sesler peydahladım
Beni susarken bölme!

Az daha doğduğumuz öykü de ayaküstü ölüverecektik;
Anamızdan emdiğimiz acılar burnumuzdan gelecekti az daha…
Dipsizliğinde dibi tutarmış sandık, sanma oyunlarımızda
Meğer suskunluğumun dibi karaymış
Ben kuyu sanmışım
Beni susarken bölme!

Merhemine biraz Ağrı sür biraz Toros
Yol ortasında adresim yutuluyor bırakma ellerimi
Duru durdurmaya duramıyor, durak sandığımda köprüleri
Oysa her şeyi birleştiren köprüler yine ayırdı bizi
Saçlarını sakladığın rüzgarı biraz savursan
Açılmayacaktı bu kıyı şeridinden
Zulamdaki sardunya suskuları
Beni susarken bölme!

Ellerin büyükken ellerimden
Hangi coğrafyama sakladın, mendilleşen parmaklarındaki yaşları?
Bana do minör bağırma
Uslu bir su kuşuyken bünyemde
Verdiğin geçici rahatsızlık için, ömür dilerim senden sadece!
Ben sana ne yaptımların kaldı bak
Bu ucube caddelerde
Susmanın onaylamak olduğunu hatırlattığın bir gecede
Beni susarken bölme!

Kahraman Tazeoğlu

Benzer Konular

12 Şubat 2016 / The Unique X-Sözlük
27 Aralık 2009 / Misafir Basın/Magazin tr
14 Kasım 2011 / king nothing Türkiye'den
1 Aralık 2009 / Alvarez Ocean Spor tr