Şiir Nehri -2- [Arşiv] - Sayfa 510

Masal Aşk
Var mısın...
Masal gibi bir aşk yaşayalım seninle
Bir sen bir ben bilelim yaşananları
Sonra denizden bir boş sayfa açıp
Var mısın...
Sulara yazalım masal aşkımızı
Varsın yaşanmamış olsun
Dalgalar kayalarda söylesin şarkımızı
Aşkımız kıyı kıyı, liman liman dolaşsın
Var mısın...
Bir düş olup düşelim sulara
Bedenlerimiz arzulara teslim
Aşk selinde yıkanalım sırılsıklam
Dev dalgalarda bir bedende sarsılalım
Var mısın...
Koskoca bir ummanda kaybolalım
Aşkımızı anlatalım uçan kuşa
Dolaşıp liman liman cümle alemi
Fırtınada aynı limana sığınalım
Var mısın...
Yazalım yaşanmış gibi yaşanmamışları
Öpüşmelerimizi boş kumsalda
Hayal sevişmelerimizi bulutlar altında
İster adı masal olsun aşkımızın
Var mısın...
Bir gecede bin defa ölelim
İçimizde masalsı ürpermeler
Kah ağlayalım kah gülelim
Sulara aşkımızı yazıp acıları silelim
Var mısın...
Bir masal yazalım sulara
Yaşanmamış aşkımızın masalını
Sonra ölelim hiç yaşamamış gibi yarın
Masal aşkımız sularda yaşasın...

mikail kartal

Seninle



O güzel gözlerinde bulurdum ben kendimi
Bana akan sevginle, yakardın yüreğimi
O tatlı tebessümün içimde yanan ateş
Verdiğin o ümitler, benim yaşam tesellim

Ne o, şimdi bitti mi, bizim büyük aşkımız
Ne o, birdenbire böyle ayrılacak mıyız
Ne olacak şimdi o verilen tatlı sözler
Sana bağladığım kalbimdeki ümitler

Ayrılık vakti geldi diyorsun şimdi bana
Arkana bakmadan gidiyorsun elveda
Ayrılık imkansız diyordun hani bana
Şimdi gözlerin neden bakmıyor benden yana

Şimdi ayrıldık diye mutlumusun kendince
Ben ağlıyorum odamda, sensiz ve sessizce
Mutlu olduysan eğer, benden sana bir söz yok
Ben kendimle yaşarım, yaşarım kederim çok

Senden kalan hatıralar ağlatır beni
Bir kırık saz gibi inletir beni
Bir garip aşık gibi gezerim ömür boyu
Gezdiğimiz yerlerden, geçerim deli dolu

Hep çile hep dert ile yanarım ömür boyu
Gözyaşlarıyla dolu sensiz bir ömür boyu.


mikail kartal

Ölecek Miyim Anne ?



Ellerim üşüyor nedense uzat ellerini anne
Ya ellerin çok sıcak ya da benimkiler çok soğuk
Bacağım ağrıyor kanım akmıyor sanki donuk
Yüreğim üşüyor , yoksa ölecek miyim anne ?

Gözyaşım akmıyor nedense gözlerini ver anne
Ya sen ağlıyorsun ya da benim yüreğim
Canım acıyor içten içe ve donuyor elim
Bu sessizlik niye yoksa ölecek miyim anne ?

Isınmıyor ayaklarım nedense yüreğini ver anne
Ya bedenim ıslanmış ya da bedenimden canım çıkıyor
Selen öğretmenim nerde gözlerim hep onu arıyor
Bu ağıt bu figan kime , yoksa ölecek miyim anne ?

Güllerim kurumuş başucumda onlara gözyaşlarımı ver anne
Ya susuzluktan ağlıyorlar ya da benim acılarıma
Ve Selenim; gidersem iyi bak anama, kardeşime
Gülen gözlerin solmuş, yoksa ölecek miyim anne ?

Karanlık çöküyor odama ışığını ver anne
Ya benim gözlerim kararmış ya da güneşim doğmamış
Farkında mısın bilmiyorum anne gözlerin ıslanmış
Avuçların yaşla dolmuş , yoksa ölecek miyim anne ?

isimsiz kral

VEDA

Silahlara veda
Geceye rüyaya ve sana
Yalnızlığın geyik gözlü köşesinden
Düzenlerin çıkmazına

Çizdiğim resmin
Saat kulesi ağlıyor
Ağzım o çeşit yok
Şişe bu çeşit var

Sen bir gece gelsen
Güneş doğmasa
Gitmeden yine gelsen
Bu yeni geleni
Bu bize bakanı
Sana bir anlatsam
Güneş doğmasa
Sandıkların içini göstersem sana
Çizdiğim resmin
Yalnızlığın geyik gözlü köşesinde
Bir rafa koyabilsen
Olup biteni ve onları
Sabaha kadar konuşsak
O ürkek ürkek bakanı sana bir anlatsam
Ateşi karı tüfeği çeksem
Ocağa pencereye kapıya

Kemana veda

Yağmurda şeytan ve şapkası
Silahın ölümünü kutluyorum

Tren kaçırmış gibiyim