Şiir Nehri -2- [Arşiv] - Sayfa 758

Sensizlik


İçim yanıyor
Her zamankinden daha çok
Acı veriyor

Yanındayken kavuşamamak
Bakamamak doyasıya gözlerine
Titretiyor bedenimi
Sensizlik ölümün ta kendisi

İnkar ediyorum her kelimeni
Hatırlamıyorum sevmiyorum diyorum
Gitmenden korkuyorum
Bir bilsen kalbim neler diyor
Gitme gitme kal bu gelişinle

Çok çok seviyorum
Sensizlik kapkara
Derin acılarla dolu

Ne olur sevdiğimi bil bilme
Kaçma korkma
Gitme
Kal kal bu gelişinle
Sensizlik öldüğüm andır .......

Eğer

Bakışlarına yazdığım şiirleri.
Yırtmadıysan eğer;
Bir kez daha oku.
Ucunda ölüm yok ya.
Ve seni;
Ne kadar çok sevdiğimi.
Bir kez daha anla ne olur.
Anlayamazsan eğer;
Diyecek sözüm yok sana.
Kabahat benim.

Boynuna sarıldığım resimleri.
Yakmadıysan eğer;
Bir kez daha bak.
Kimseler bir şey demez ki.
Ve seni;
Ne kadar çok sevdiğimi.
Bir kez daha gör ne olur.
Göremezsen eğer;
Diyecek sözüm yok sana.
Kabahat benim.

Endamına aldığım entarini.
Eskiciye vermediysen eğer;
Bir kez daha giy.
Kıyamet kopmaz ya.
Ve sende;
Ne kadar çok beğendiğimi.
Bir kez daha gör ne olur.
Göremezsen eğer;
Diyecek sözüm yok sana.
Kabahat benim.




Nihat İlikcioğlu

Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden
Dağlar çivilendikleri yerde çürümeden
Bebekler hayta hayta yürümeden
Geleceğim diyorum, geleceğim sana
Ne olur kesin bir takvim sorma bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Beklesen de olur, beklemesen de
Ben bir gök kuruşum sırmalı kesende
Gecesi uzun süren karlar-buzlar ülkesinde
Hangi ses yürekten çağırır beni sana
Geleceğim diyorum, takvim sorma bana
-Ihlamur çiçek açtığı zaman.

Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi
Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi
Sevda duvarını aştım, sendeki bu tılsım neydi?
Başka bir gezegende de olsan dönüşüm hep sana
Kesin bir gün belirtemem, n`olur takvim sorma bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden
Yaralarıma en acı tütünleri basacağım ben
Yeter ki bir çağır beni çiçeklendiğin yerden
Gemileri yaksalar da geleceğim sana
On iki ayın birisinde, kesin takvim sorma bana
-Ihlamur çiçek açtığı zaman.

Bak işte, notalar karıştı, ezgiler muhalif
Hava kurşun gibi ağır, yağmursa arsız
Ey benim alfabemdeki kadîm Elif
Ne güzellik, ne de tat var baharsız
Güzellikleri yaşamak için geleceğim sana
Geleceğim diyorum, biraz mühlet tanı bana
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Ihlamurlar çiçek açtığı zaman
Ben güneş gibi gireceğim her dar kapıdan
Kimseye uğramam ben sana uğramadan
Kavlime sâdıkım, sâdıkım sana
Takvim sorup hudut çizdirme bana
Ben sana çiçeklerle geleceğim
-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Bahaeddin KARAKOÇ

Herşey bir oyundu hayatımda...

Saklayıp sarıldığım o aşk!

O kendini gizleyiş.

O deli kaçış.

O yanış.

O bitiş.

Yalnız külüm hakikat...

Bir oyundu beyazlarım...

''Evet''lerim yalan!

Hilebazların ortasında

Ruhum talan...

Kalbim talan!

Sen indirince duvardan o resmi

Kalbime bakamadım...

Aynaya bakamadım!

Bir daha hiç

Bakamadım o resme...

Gözlerime kan düştü...

Savurdun kalbimin simlerini..

Ömrüme bir âh düştü!

Parça parça...

Didik didik...

Canımı acıtan;

Yoruldum sormaktan o meçhul fâile...

'benim ne işim vardı o sahnede ?'

Artık oynamak istemiyorum...!

İçinde hasret yoksa
Sevdalarımın
Haram olsun bana
Zıkkım olsun
Bir damlası bile
Gözyaşlarımn
Nefesim hasret kokar
Hasretim gül kokar
Sevda bahçelerinde
Gül derim sevdalarıma
Kırmızı beyaz pembe
Ben sarısını severim
Gülüm sarı gülüm

Yemyeşil Düşler







Can dediğim, kanımda, ölürken tüm hücreler,
Hiç çiçek toplamadım, şifa için olsa da.
Başka bahara kaldı, bak geriye dönüşler,
Umudunu kaybetme, yeşerecek solsa da.

O kadar az kaldı ki, senden, benden ve bizden,
Yitirmektendir korkum, bakma cesaretime.
Tökezlesem de an an, bitse güç el ve dizden,
İstemem anahtarım, yanmam esaretime.

Yalanları sevmedim, beyaz olsalar bile,
İçten bakmayan göze, ışıklarım sönüktü.
Dönmedim köşelerden, aldanıp binbir dile,
Bilmesen de cananım, yüzüm sana dönüktü.

Biriktir ellerini, yaşımı sileceksin,
Sen ki sakın kendini, elin tutmasın kiri.
Anlamsız mı yaşamak, bunu sen diyeceksin,
Ya yalnızlık ya da sen, ya da artık hiçbiri.

İstesem de yaşamam, umutlarım olmasa,
Bir başım ve bir de ben, giderim buralardan.
Bilinç yitik, ömür az, sözün cana dolmasa,
Dinlensin şu yüreğim, yorgunum avazlardan.

Gözlerinden geçsin hep, sevda yüklü bulutlar,
Bitmesin istiyorum, gördüğüm pembe düşler.
Yanıtsız kalmasınlar, kalmasın hiç sorular,
Biz ve ülkem yemyeşil, gönlüm hep böyle düşler.


Yonca Aslan

Olmalıydın




Şimdi burada sen olmalıydın
Çıplak kalmalıydı harfler
Giydirmeden sevgi sözcüklerini
Sen olmalıydın yanımda
Bir yere varsın diye değil gelişlerimiz
Varmadan sonsuza yürüyüşlerimiz
Sen olmalıydın yoldaşım
Soluğumun ısısında
Sesimin tınısında
Gözlerimin buğusunda sen olmalıydın
Gelmeliydin, bu bahar esintisiyle
Bekleyen yüreğin ezgisiyle
Yalınkılıç, sade, kimsesizce
Dökülmeliydin tenime damla damla
Bu âlem sen kokmalıydı
Şuan şurada yanı başımda
Sessiz haykırışımda
Yokluğuna direnişimde
Varlığınla sen olmalıydın.

Zaman zaman gökgürültülü
Zaman zaman sağanak
Hiç dinmeyecekmiş gibi
Yüreğimin yağmurları
Kara bulutlara inat
Sabır ekmeli toprağa
Sıcak tutmalı umutları
Kim bilir belki bir gün
Gülümser gökkuşağı...

Ayşe Şentürk