Şiir Nehri -2- [Arşiv] - Sayfa 735

Suskun
bir sözün eriminde kırıldı konuşkanlığın

Sponsorlu Bağlantılar

kanadı kırık bir kuştu belki de
gündönümlerinde uçmaya meyilli
sen sustukça sözgelimi
konuşkan bir şehir şimdi odam
kapı önleri tutulmuş
radyoda çürümüş bir general
salona çıkma yasağını okuyor
dilim hep sevişmeye meyilli bir devrimci
küfre dönüşü bundan mı sevginin
bilmiyorum
ve ne varsa iyi bilinen
unutulmamak için kuşluk vakitleri
okul sıralarına kazınan
biraz da eksik büyümüş bir çocuğundur
suskunluğun
bir ihtilal sessizliği sözgelimi
yerli yersiz imgeler
onlar
kırık dökük kelimeler
bir şiirden artakalan
ne varsa iyi bilinen
unutulmalı
bir sözün eriminde kırılan

10.5.2008

Gitme



Tenimde.
Ellerimde.
Kalbimde.
Hissetmek istiyorum o sıcaklığını.
Gitme.

Gitme.
Solmasın içimde açan aşk gülleri.
Batmasın ellerime gülün dikenleri.
Aşkıma gülmesini istemem elleri.

Gitme.
Bu kalbim sana muhtaç.
Sevgine doyamadım hala gönlüm aç.
Şaka şaka gitmiyorum de.
Bana budur ilaç.
Gitme.




Nihat İlikcioğlu

sevda yanlış adres verdi galiba
arıyorum seni bulamıyorum
köşe başında dedi evi
mavi boyalı
yokuşundan bir türlü çıkamıyorum

hasretin kilitlendi yüreğime bu gece
karanlık sokaklarda yalpalıyorum
gözlerim gözlerinde
mavi boyalı
evini bir türlü bulamıyorum

ümit atayman

eskimedi sevdam gözlerin için
bir acıdan bir acıya koştum
yalnızdım yorgundum kızgındım ama
eskimedi sevdam gözlerin için

salarken gözyaşını rüzgarlara
kafa tuttu kararan o asi bulutlara
türkümüzü öğretirken kıyıda dalgalara
eskimedi sevdam gözlerin için

acının kelepçesi vuruldu ellerine
mil çekildi sana bakan o güzel gözlerine
kapanırken senin için yaşamın dizlerine
eskimedi sevdam gözlerin için

vurdular da vurdular dik tuttu hep başını
akıttı yüreğine yokluğunun yaşını
taşıyorken sırtında mezarının taşını
eskimedi sevdam gözlerin için

ümit atayman

Sokak Lambalari




Koskoca şehrin bütün kaldırımlarına sinmiş yalnızlığım
Tamda sensizliğin köşe başındayım.
Dilimde dua, yürekte feryat,
Sisli sokak lambalarına haykırıyorum,
Yokluğuna inat,sen olmadığını bile bile....


Yitip giden gençliğin anıları silinmiyor,
Yer etmiş beynimin en üçra köşesinde.
Avuçlarımda kırık dökük umutlar,
Avuntusuz çıkmazlara yürüyorum,
Zifiri karanlıkta,ışığım olmayacağını bile bile.....

Bak gök yüzü bile ağlıyor benimle,
Yokluğuna isyan edercesine.
Saçlarım sırıl sıklam,tarumar oldu,
Sokak lambasının altına sığındım topluyorum,
Narin ellerinle dokunup,okşamıyacağını bile bile...


Bir gün yolun düşerse hisli köşe başına,
Hatırımı sor,ama kaldırım taşlarına,
Ama isli sokak lambalarına,
kim bilir belkide anlatırlar beni sana,
Vicdanının bir nebze titremiyeceğini bile bile...




Safiye Samyeli

G ü l




Neyleyim yapayını, sanalını ;
Gül dediğin gerçek olmalı .
Kokusu bayıltmalı, dikeni batmalı .
Yanağından kan damlamalı .
Okşanıp, dokusu duyulmalı .
Sayfalar arasında kuruduğunda bile ,
Anıları canlı kalmalı .
Gül dediğin gülmeli, ağlamalı .
Tomurcuklar aşka gelip açmalı .
Kelebeklerden, arılardan kıskanılmalı .
Gül dediğin ,
Göğüste madalya gibi taşınmalı .

Abidin Tatar

Ayrılık Ayracı

Bütün ayraçları kaldırdın ama unuttuğun
Bir şey vardı yine de, çiçekleri sulamadın
Gökyüzü sarardı o zaman bulutlar kirlendi
Ve ne kadar az konuşur olduk günboyu
Birden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyor
Tam da susuşların birbirine eklendiği yerde

Ezberlenecek hiçbir şey yok bu dünyada
Kirletilmemiş bir bulut bile yok artık
Böyle diyorsun her yolculuğa çıkışımda
Yaşadığın kent de sana benziyor gitgide
Ne zaman dönmeyi düşünsem yangın çıkıyor
Ya da erteletiyorum biletimi son anda

Uzun bir sessizlik oluyorsun dağlara baksam
Karşılıksız mektuplar kadar burkuluyor kalbin
Yazdığım şiirler de canımı sıkıyor artık
Fotoğraflarımı yırtıp atıyorum tek tek
Ve ben bütün yapraklarımı döküyorken şimdi
Eylül diyorsun, tam da orda başlıyor ayrılık

Üşüyünce ağlıyorsun yalnızım dememek için
Uçaklar gemiler trenler çiziyorsun duvarlara
Kendine bir deniz bul artık bir de rüzgâr
Parçalanacağın bir uçurum bul bu dünyada
Tek tutkun o kenti bırakıp gelmek olmalı
Ve gelirken havaya uçurmak bindiğin otobüsü

Birden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyor
Tam da çiçeklerin sulanmadığı yerde
Konuşacak bir şeyler bulamıyorsak günboyu
Derim ki ayrılık gündemdedir ne yapılsa
Ve sen bütün ayraçları kaldırdığını sanmıştın
Ama unutmuşsun yine de ayrılık ayracını

Ahmet TELLİ

Haklıydık...




Bıkmalarımdın sen benim,ümitsiz dualarımın başrolcusuydun,
Bir sususunda kaybettim senli hayallerimi,
Söyleyemedim anlatamadım,
Hep cesaretsizliğimi yasadım bir köşede,
Güçlü değildim biliyordum ama seni sevmekten bıkmıyordum...
Korkuyorum...olmayacaksın artık yanımda,
Sensizlik beni bekliyor şimdi sinsi gülümsemesiyle,
Cok uzaklarda...
Cok sey okudum gözlerinde,cok sey tattım senli günlerimde,
Şimdi hersey sadece o günlerde...
Haykırıslarımın yankısını duyuyorum,
Gözlerimin isyankar tavırlarını,
Ümitsiz sevgiler,sensiz sevmeler görüyorum,
Boguluyorum ama hiç birsey yapamıyorum,
En az yara almayı planlıyorum,ama uygulayamıyorum...


Bitiyorum...
Alışmalarımı,sancılarımı,emeklerimi,
Senli olanlarımı senle bırakıyorum,
Bu sefer sadece benlileri alıyorum,
Gidiyorum...

Acıları yasadım sende en güzel acıları,
Ama bu acı cok farklı,
İnan ki cok farklı...
Bütün sucları kadere attık,
Sevmeleri zamana bıraktık,
Ama biz zaman asımını kader sayesinde yasadık,
Haklıydık sevgilim,
Kadere ayak uyduramadık...


Merve Ceylan