Babam - Sayfa 18

HİÇ BİR ÇOCUK BANA "BABA" DEMEDİ...

İşte geldim yanına,
Baba seni özledim.
Ellerini ver bana,
Baba seni özledim.

Sevgi veren bağımdın,
Yaslandığım dağımdın,
Derdime ortağımdın,
Baba seni özledim.

Hem varda,hem yoktasın,
Gidilen duraktasın,
Bir nefes uzaktasın,
Baba seni özledim.

Efkar çöker akşama,
Gece boyanır gama,
Annem yanımda ama,
Baba seni özledim.

''Bu dünya böyle'' deme,
Sancı girer gövdeme,
Bayram'sız bayram neme?
Baba seni özledim.


Tanrım! bana yardım et,
Herşeyin rahmet rahmet,
Babam Sana emanet,
Ben Babamı özledim...

Baba seni özledim...


mehmet ali kalkan

Bir Babanın Babasına Mektubu
Bir çınar olmak gölgesine almak için evlatlarını ve gölge olabilmek için gün boyu kalmak güneş altında,günden güne acılarla çürümek için için uğunmak, bakmak uzaktan uzağa……..
Ve birgün yıkılıp gitmek ve tek hakkı susmak olan bir çınar olmak meğer ne zor şeymiş baba bir dağ olmak evlatlarının sırtını dayayacağı,ve dağı oluşturan bir kaya olmak,oyuk oyuk olmak,ufalanmak,parça parça olmak ne zor şeymiş baba köhne bir duvar gibi yıkılıp gitmek yığılıp kalmak yere,yerle bir olmak hiç yaşamamış gibi hatırlanmamak ne zor şeymiş baba inci bir gerdanlıkken evlatların yanındayken yanıbaşındayken ve onlar henüz uykudayken herbirinin kopup dağılacağını düşünmemek, düşünememek,düşünmek istememek ve bir daha onları bir araya toplayamamak,bir gökyüzü tuvaline yerleştirememek ne zor şeymiş baba gün gelip bulut olup ağlayamamak,dertler okyanusunda bir yelkenli olmak,küçük,küçücük
gömülmek sulara, gömülmek derin uykulara gömülmek kara toprağa ne zor şeymiş baba beklemeleri halka halkaları zincir zincirleri düşlere pranga yapmak meğer ne zor şeymiş baba
geçmişe gömülürken bir anda dışlanmak çekilen bir dişin boşalan bir şişenin yüzünde adresi yitik neşenin çöpe atılışı gibi itilmek boş bir konserve kutusu gibi, çiğnenmek kaldırım taşı gibi ve mürekkebi bitmiş bir kalem gibi atılmak bir kenara...Meğer ne zor şeymiş baba
bir lokma ekmeğin çocuğunun boğazından geçtiğini görmeden açlığını gidermek için de olsa yutkunmak meğer ne zormuş baba gecenin karanlığında yıldız olmak,ışık olup onları karanlıktan kurtarmak, evlat derdiyle dolup için için ağlamak ne zor şeymiş baba………
‘’Bir ceviz kendi içinde kıvrım kıvrımdır; ancak dıştan hiç belli etmez, sen de öyle ol oğlum’’ derdin…Oldum baba…İçim kan ağlarken dışım yemyeşildi sen sezerdin,sen anlardın… yalan söylerdim sana, üzülmeyesin diye...Yine anılarım kondu dallara, mevsim sonbahar mı baba
hep hüzzam makamında. beste yapmak,mızrapsız bir saz olmak,yaysız bir keman olup
bir kenara atılmak.Duygu tünellerindeki suskunluğu satın alıp kör kuyularla sırdaş olmak,dilsizliği meslek edinmek.Susmak, susmak gücüme gidiyor baba…
Seyredememek günün doğuşunu,ve kızıl bir renk olmak gün batımında,yaprakta sarı, ırmakta akış,umutsuz gözlerde bir bakış olmak ve bir anda harabeye dönmek meğer ne zormuş baba…..Meğer baba yüreği ne dayanıklı imiş ne kadar dayanıklı baba. Sana başka zorluklardan söz etmiyorum baba, acıların umutsuzlukların,özlemlerin,dışlanmışlığın adresi benim ve inanır mısın baba kaderimizin aynı olduğu gibi adreslerimiz de aynı,postacıya gerek yok gönül postahanesine binlerce mektup geliyor evlatlardan,bir şeyler yazmalarına gerek yok babalar okuyor, babalar anlıyor, baba yüreği seziyor... Anılarım konuyor dallara mevsim sonbahar mı baba, ıslak toprak kokusu burnumdan gitmiyor ölümüm yakın mı baba? Sen ve ben baba, beyaz saçlarımız yakışır mı beyaz kefenimize ne dersin! ! ! ! ! ! Mezarlarımız yaklaşır mı birbirine yaksa kaybolur gider mi? ? ? Sen mezarın kaybolması iyidir derdin, ne zor şeydir insanın mezarının kaybolması baba! ! ! Bir bayram arefesinde gelirler umudun yıkılışı ne zor şeydir… Başucuna bir servi dikmeyeceklerini bilmek.Nerde kömür gözlü oğlum,nerde ela gözlü karım nerde içimdeki sızım,kızım.Nerde diye yanıtsız sorular sormak
Onları beklemek,beklemek günlerce….Sonra,sonra bu son umudu da alıp koynuna kalmak bir başına toprak altında kalmak ve yalnızlığını mezar bekçisiyle paylaşmak,ne zor şeydir baba……
Ve her şeye rağmen,yararlı olduğunu bilmek,bunu vicdanından dinlemek,ve her şeye rağmen
Baba olmak ne güzel şeymiş BABA………………


rıza aslan

Dinle oğlum: Bunları sen küçük ellerinden biri çenenin altında
yumruk olmuş, sarı saçların terden ıslanmış, alnına yapışmış
bir halde uyurken söylüyorum. Odana gizlice, tek başıma girdim.
Sadece birkaç dakika önce, kütüphanede oturmuş gazetemi
okurken, güçlü bir pişmanlık dalgası her tarafımı sardı.
Suçluluk içinde kalkıp, yatağının başucuna geldim.
Düşündüklerim şunlardı oğlum: Sana kızmıştım. Okula gitmek için
hazırlanırken, yüzünü havluyla şöyle bir sildin diye sana bağırmış,
ayakkabılarını temizlemediğin için seni azarlamıştım.
Eşyalarını yere attığın için öfke içinde haykırmıştım.
Kahvaltıda da hata buldum. İçeceklerini etrafa sıçrattın,
yiyeceklerini alel acele yedin. Dirseklerini masaya koydun,
ekmeğine tereyağını çok kalın bir tabaka halinde sürdün. Sen
oynamak, ben de trene yetişmek için çıkarken, bana döndün,
elini salladın ''Güle güle baba'' dedin. Ben ise irkildim ve
''omuzlarını dik tut'' cevabını verdim.
Öğleden sonranın geç saatlerinde herşey yeniden başladı.
Eve gelirken seni dizlerinin üstünde eğilmiş, misket oynarken
gördüm. Çoraplarında delikler vardı. Seni arkadaşlarının önünde,
benimle eve gelmeye zorlayarak aşağıladım. Çoraplar çok
pahalıydı ve eğer parası senin cebinden çıkıyor olsaydı,
daha dikkatli olurdun. Bir düşün oğlum, bunlar bir babanın lâfları.
Daha sonra, ben kütüphanede okurken, gözlerinde
acı dolu bir bakışla nasıl çekingen çekingen içeri girdiğini
hatırlıyor musun? Gazetenin üstünden, rahatsız edilmiş
olmanın verdiği sıkıntıyla sana baktığımda, kapıda durakladın.
Ben ise ''ne istiyorsun'' diye kükredim.
Hiç birşey söylemedin ama aceleyle bana doğru koştun, kollarını
boynuma dolayıp beni öptün. Küçük kolların Tanrı'nın yüreğine
yerleştirdiği, sana yaptıklarımın bile solduramadığı o büyük sevgiyle
boynumu sıkıyordu. Sonra koşa koşa merdivenlerden çıkıp gittin.
Evet oğlum, bundan hemen sonra gazetem ellerimden kaydı ve
müthiş bir korku her yanımı sardı. Adetlerim bana neler yaptırıyor?
Hata bulma adetim, azarlama adetim. Sana bir çocuk olduğun
için verdiğim ödül bu mu? Seni sevmediğimden değil
ama bir çocuktan çok fazla şey beklemiştim.
Seni kendi ölçütlerimle değerlendirmeye kalkıyordum.
Oysa karakterinin o kadar iyi o kadar güzel yanları vardı ki.
Küçük yüreğin, dağların ardından söken şafak kadar büyüktü.
Ve bunu gelip bana iyi geceler öpücüğü vererek gösterdin.
Bu akşam başka hiçbir şeyin önemi yok oğlum. Karanlıkta
yatağının başucuna geldim ve utanç içinde diz çöktüm.
Bu çok yetersiz bir af dileme çabası. Bunları sana sen
uyanıkken söylersem anlamayacağını biliyorum.
Ama yarın gerçek bir baba olacağım. Seninle dost olacak, sen
acı çektiğinde bende çekecek, sen güldüğünde ben de güleceğim.
İçimden kötü sözler etmek geldiğinde dilimi ısıracağım.
Sonra kendime hep şu sözleri söyleyeceğim:
O sadece bir çocuk, küçük bir çocuk.
Korkarım seni sanki bir yetişkinmişsin gibi gördüm.
Ama şimdi seni yatağında dertop olmuş, yorgun, uyurken
görüyorum da oğlum, hâlâ bir bebek olduğunu anlıyorum.
Daha dün başını omzunun üstüne koyduğun anneciğinin
kucağındaydın. Senden çok fazla şey bekledim, çok fazla...

W. Livingston Larned

Kim söndürdü ışıkları korkuyorum baba,
Seslen ne olur yavruna,
Burası neresi, bize ne oluyor baba?
Gidelim ne olur buralardan
Karanlık efendi olmuş bu sokakta gidelim baba

Yara var yüreğimde baba
İyileşmiyor, dinmiyor acısı karanlıkta
Güneş niye terk etti sokağımızı
Yıldızlar niye ağlıyor baba.

Geceyi sevmiyorum;
Umutlarımı çaldı, sevgimi hapsetti.
Hem yağmur yağıyor, her yer ateş gibi kızarıyor
Bir şeyler yap baba.
Korkuyorum.
Işıklar nerede, güneşi getir baba
Baharı getir baba.


seda ağyar

korktugunu hissediyorum babacım

babam benim,
hasta yatağında,
kendinle savasırken
bır cocuk gıbı korkunu anlıyorum
korktugunu hıssettıgıyorum babacım
sen umudunu kaybetme
guzel olacak hersey
sen böğle yaparsan biz ne yaparız
sen evımızın direği
yeneceksen yılmayacaksın
yenilmeceksin hastalığına
yanındayız babacıgım korkma sakın
asma yüzünü,bükme dudagını
zor bır gece olacak
yarın hersey güzel olacak babacım.
yaralı yüregimiz
dimdik ayaktayız babacım
.bende korkuyorum,
belli etmesemde sana
gözyaslarımı sıraladım
dualarım senınle babacım.
yarın hersey ıyı olacak babacım.
sakın bizi bırakıp gitme babacım
sana ıhtıyacımız var
evlenecegim daha
torunlarını goreceksın babacım
güclü ol!
yarın hersey güzel olacak...