Anlayana - Sayfa 62

Üç Mektubun Sırrı

Sokak çınlıyordu; ya ya ya; şa şa şa!
Umudumuz başbakanımız, çok yaşa!
Eski başbakan görev teslimi için,
Önce öksürdü, başladı bildik traşa;

“Halkın bu seferki tercihi sizsiniz,
Sonuca saygılıyız, demokratız biz.
Üç mektup bırakıyorum sıra nolu,
Zor günlerinizde olur rehberiniz.

Coşku bitti, iyi günler tez tükendi,
Çaresizdi, ilk mektubu açtı kendi.
“Beni suçla” diyordu, giden başbakan,
Enkaz söylemiyle, eskiye yüklendi.

Kısa sürede bu taktik oldu bayat
Mektubu açmadan edemezdi rahat,
“Arkadaşlarını suçla” sözü vardı,
Kelle aldı, biraz daha sürdü hayat.

Yine tıkandı, yumruk sıktı kahırla,
Üçüncüyü aldı dikkat ve sabırla,
Okuyunca koltuğa yığıldı kaldı,
Yazı kocamandı: “Üç mektup hazırla!”

İstanbul - 25.08.2004
Ekrem Şama

Sonsuz Sevgi

Sana olan sonsuz sevgimi,
Açamadım bir türlü,
İçime gömdüm bütün sevgimi, hasretimi,
Yanımda görmek istiyorum seni,

Sana bir anlatsam, bir anlatabilsem aşkımı,
Ah birde kalbimi açsam,
Kendini göreceksin içimde,
Ama açamıyorum işte, bakamıyorum yüzüne.

Mehtaplı bir gecede yanımda da sen,
İşte söylüyorum, açıyorum kalbimi,
Yinede dilim varmıyor ama,
Seviyor, seviyorum seni.

Ne ölüm, ne ayrılık, yok edemez sevgimi,
Melekler dahi dolduramaz, kalbimdeki yerini,
İnan ki, son nefesimi senin isminle vereceyim,
Ölsem de, yaşayan ruhumla yine seni seveceğim...

Kırgınım Sana Yüreğim...

Bu yüreğimi yerinden sökesim gelir
Her canım diyene neden güvenir
Anlamaz ki sevdikleri hep kahır verir
Hep delidir bu yürek boş yere erir
Masum çocuk gibi saf, pak yüreğim

Hep kendini kandıracak bir şeyler bulur
Hasret nöbetlerine yatıp avunur
Zemheride donar, yelde savrulur
Acıma kederime göz yumup durur
Esir oldum sevdana, seven yüreğim

Sevdanla zar eyledin, şu has gönlümü
Soldurdun güz ile şu mah yüzümü
Şaşkın, şaşkın arayıp durdum özümü
Kör ettin sevdanla, bulamadım yönümü
Sana öyle kırgınım ki yüreğim

Şimdi çok yoruldun tükenmektesin
Her gün azar, azar erimektesin
Bütün masumiyetinle hep sevmektesin
Her gün kaç kez ölüp, ölüp dirilmektesin
Kötülük büyütmeyen zavallı yüreğim

Kendimi unuttum senin yüzünden
Kanlı yaşlar akıttın her gün gözümden
Ne bahardan anladım, nede yazımdan
Soldurdun beni hep hazanından
Senin yazın, baharın yok mu yüreğim

Her gün kavga ettim, anlamadın ya
Kim iyi kim kötü, seçemedin ya
Gönülden seveni, bilemedin ya
Hep pişmanlıklarımı hiçe saydın ya
İşte bu yüzden, kırgınım sana yüreğim!

Kırıldım sana

Bir kere kırıldım sana
Barışamam artık
Bir kere kırıldım sana
Özel hayatına karışamam artık

Bir kere kırıldım sana
Seninle konuşamam artık
Eski günleri bırak bir tarafa
Seninle hergün buluşamam artık

Gözlerine, bakışlarına sana
Kanamam aşkına artık
İnanmıyorum aşkına
Paydos, paydos aşkına artık

Mahkumdur İnsan

Keşke yürek acımasa her ayrılıktan sonra,
Kanamasa her ayrılıkta!
Gözyaşları akmasa
Ve durabilse insan yüce dağlar gibi,
Hayatın *****liğini anladığı her dem!
Hiç üzülmese hiç acı çekmese
Hiç buğulanmasa gözler, hiç sevmese insan
Akmasa gözlerden yaş yerine kan
Ama hayat bu!
Ne acısız oluyor, ne sevgisiz!
Ne de kanayan yüreksiz!

Yavuz Kardelen