Arama

Özlem -1- [Arşiv] - Sayfa 74

Güncelleme: 3 Aralık 2006 Gösterim: 183.566 Cevap: 1.193

Konu Kapalı Sayfa 74 / 120

arwen

Ziyaretçi

17 Ekim 2006 Mesaj #731

Ziyaretçi

Seni, rakıyı sevdiğim gibi
seviyorum.
Sponsorlu Bağlantılar
Öylesine sek,
öylesine bi başına.
Hüzün de kadeh kadeh,
Sevinçte yudum yudum.
Gözlerinin güzelliğini
meze ediyorum kendime,
ve her akşam sarhoş olmadan önce,
seni seviyorum.

BEĞEN Paylaş Paylaş

FLaMiNGo

Ziyaretçi

17 Ekim 2006 Mesaj #732

Ziyaretçi

Belki de bir düsten ibaret yasananlar
Bir sırdan öte kücük mutlulukların hikayesidir zamandan geri kalanlar

Sponsorlu Bağlantılar

Koyu deminde yalnızlıgı yudumlarken,
Günesin batısına cevirmisim ıslak gözbebekleirmi
Geçmişe bakıp anılarımda sağ tarafım ask sızısı çekerken
Yarınlarımda seni sevebilme ihtimaliyle dolu sol yanım
Batan güneşle ruhumunla kalbimin savasın tam ortasında
Darmadagın olmuş umutlarımı bir gün geleceksin ümidiyle topluyorum
Geceyle gündüz, karakışla bahar arasındaki acık fark gibi
Senin varlıgınla yoklugunun arasındaki ucurumun tam sınırdayım
Varlıgında seninle sevginin en güzel mutluluklarını yasamak
Yoklugunda ise sevdanın hasretinde ates misali kavrulmak
Sevgi sadece sen varken seni seviyorum olmamalı
Sen yokken bile seni ölümüne sevip bekleyebilmektir.
Hayallerinde üsüsen de yazın ortasında tüm benliginle sarılmak boynuna
Sen yokken bile baharın mis kokularını katabilmek kokuna
Her rüzgarda saclarını dagıtma arzusu belki de bu bekleyiş
İsyan degil bu ; ölesiye seven adamın dilindeki tatlı bir serzeniş
Belki de bunlar
Sensizligin katran gecelerinde kalbime sensizlikte bile sevebilme cabası
Bilmiyorum ama ne kadar basarılı oluyorum bu konuda
Bildigim tek sey var; seni sensizlikte her gün daha cok seviyorum
Cünkü benim sevgim bir günlük degil ki
Bu beden nefes aldıgı sürece
Bu gözlerim baharla karakısları ayırt edebildigi müddetce
Seni senden daha cok sevecegim..
Son nefesimde bile gözlerim gelecegin yolların ufkuna dalarken
Islak gözbebeklerimde hala senin i gelme htimailin varken
Seni bir gün dönersin ihtimailinde
Ömrün vuslatın son saatinde
Sevginin ölümsüzlügüne verilen son nefesinde
İcimde yarım kalmış askinın koyu mürekkebiyle
Kalbimde hala yazılmayı bekleyen şiirlerimle
Bekleyecegim seni..

BEĞEN Paylaş Paylaş

Mystic@L

Ziyaretçi

17 Ekim 2006 Mesaj #733

Ziyaretçi

Artık şiir yazmayı sevmiyorum artık
artık
gerçek aşklara
gerçek,sımsıcak kalpler
sunmayı
yerle bir olmuş özleyişlerden
tertemiz aşklar yaratmayı
seviyorum
sevda çiçekleri göndermeli her yana
her yöne
şiir yazmak aşkın zahmeti
en güzel aşkları yaratır da
kendi sevdası gamdan dağları aşamaz
mutlu sonla bitmez nedense..

artık duyduğumda
boğazıma çökecek
yutkunmalar doğuran
türküler sevmiyorum
manasız serzenişleri
zamansız ağlayan silah namlularını
sevmiyorum

sevdiğim tek şeyi
yanlız seni sevmeyi
herşeyden yüce kılan
ve gamdan dağları ardına alan
sevgiye
bu sevgiye mecburum ben
artık..

BEĞEN Paylaş Paylaş

arwen

Ziyaretçi

17 Ekim 2006 Mesaj #734

Ziyaretçi

Sevdim seni işte, sensiz geçen baharlara kahrettim.
Bir gün olurda, belki seversin beni diye sabrettim.
Sensiz olmuyor, senin için hayatımı zehir ettim,
O güzel gözlerini sevdiğim.....

İstersen hiç sevme, istersende delicesine sev beni.
Ne çıkar sevmezsen beni ! Bir kere sevmişim ben seni.
Unutulmuyor, hiç unutamıyorum o gözlerini.
O güzel gözlerini sevdiğim.....

Hançer olup saplanmış yüreğime çıkartamıyorum,
Gönlüm divane olmuş, bir türlü vazgeçemiyorum,
Derdim çoktur, sevdiğim söyleyemiyorum,
O güzel gözlerini sevdiğim.....

Dilsizim ' im; şair oldum, seyyah oldum.
Bu sevdadan hazan oldum, bir gül misali soldum,
Beni ne zaman seveceksin? sadece bunu sordum,
O güzel gözlerini sevdiğim.....

BEĞEN Paylaş Paylaş

Misafir

Ziyaretçi

18 Ekim 2006 Mesaj #735

Ziyaretçi

Her yeni güne seni unutmak için dualayarak başlıyorum..
Ve her günümü lanet ederek yatağımda kapatıyorum...

Lanet ediyorum...
Seni unutamadan beni yastığımla tekrar buluşturan güne,seni özleyerek geçirdiğim düne,bana bakarken göremediğim gülümseyen yüzünü hasretlememe lanet ediyorum...
Ve ne olursa olsun...
Seni tanıdığım güne lanet edemememe....
Lanetliyorum....
Seni hala deli gibi özlüyorum...Sinir oluyorum...

Hayatıma insanlar sokuyorum..Sevebileceğim insanlar olmasına özen gösteriyorum..Biliyorum seviliyorum..Biliyorum özleniyorum..Ama bu sefer iki kişilik yalnızlığımda yine durup durup sana yanıyorum..İki kişilik yalnızlığımda ,nefessiz kalıyorum..Ben sensiz boğuluyorum...Senden nefret ediyorummmmmm....

Bu sorunun cevabı bu değil oluyorum her seferinde,bu bakışın karşılığı bu değil,bu el böyle tutulmamalı ve bu telefon asla böyle açılmamalı..Deliriyorum..Biliyorum ,sonunda da delirtiyorum..Senden sonra hiçbir gideni özlemiyorum.Seni düşündüğüm yalnızlığımda mutlu olduğuma şaşırıp hatta, bu sefer kendimi parça parça etmek istiyorum..Ama...Ne sana,ne kendime kıyamıyorum..

Her gördüğümde seni arıyorum,her gördüğümde seni bulamıyorum,parçana bile rastlamıyorum ve bana ne yaptığını kestiremiyorum..

Seni gördüğüm anda boğmak istiyorum...Beni kendine alıştırıp sonra korkmana,korkup kaçmana,kaçarken arkana bile bakamamana...Seni gördüğüm anda boğmak istiyorum...Sevgine alıştırıp,bakışına dokundurup,omzunda uyuttuğun her huzurlu günden sonra, tüm güvensizliklerini bana bırakıp yaşama çalışmanda..Seni gördüğüm anda boğmak istiyorum....Olmadığın bir şey missin gibi ortalıkta dolanırken, kandırdığın herkesin ardında kendini kandıramamana,kandırdığını sanmana,mutsuz olmak için verdiğin çabanı mutluluğunu korumak için göstermemene....Seni gördüğüm anda boğmak istiyorum sevgili...Artık sana saygı duymadığımı kabullenmişliğimi sana ,yüzüne,gözlerine söylerken seni boğmak istiyorum...Yaşadığın hayatta boğulmaktan beter olduğunu biliyorum belki,seni kurtarmak istiyorum....

Ve seni görüyorum..Yüzüne bile bakmıyorum..Bakarsam o gözlerin, beni ruhuna dolduracağına inanıyorum....Bakarsam o gözlerin de beni özlediğini göreceğimi biliyorum..Bakarsam o gözlere sadece bakarak kalamayacağımı kestiriyorum..Baktığım anda sarılıp özlediğim kokunu burnuma doldurduğumda,aylarca ayrılığın ardından sarıldığım anın büyüsüyle tekrar sana teslim olacağımı sürekli içimden tekrarlıyorum..Seni gördüğüm anda arkama bakmadan kaçıyorum..Yüzüne bile bakmıyorum...Bakamıyorum..
...................................

Sen benim gecemdin..Karanlık gecemde tek yoldaşım..Sen benim günümdün..Parlayan günümde tek tebessümüm..Sen benim dünümdün...Ağladığım her dünde saçımı okşayan sessiz...Sen benim inancımdın hayata...Yaptığın hatalarla ,bir erkeğe inancımı değil sadece,tüm evrene inancımı yitirdiğim.....Sen benim sevgimdin defalarca söylemekten üşenmediğim..Sen benim her şeyimdin, sevgisi ölçülmezimle kıyas ettiğim..

Ve ben senden nefret ediyorum sevgili...
...................................

Benim bir ‘sevgilim’ var biliyor musun??
Günümü dolduran,arayan soran,beni özleyen,beni bekleyen ,beni isteyen bir ‘sevgilim’..Düşünebiliyor musun??Senden başka birine ‘sevgilim ‘diyebileceğimi kestirebiliyor musun...??

Lanet ediyorum..İşte o yüzden senden nefret ediyorum.Ağzımdan ‘sevgilim ‘lafını artık çıkartamıyorum...Senden başka kimseye ‘sevgilim’ diye haykıramıyorum... Haykırmaktan ümidi kestim.......Fısıldayamıyorum..

O benim sevgilimse sen neyimdin??Mayın tarlalarının ortasında sesini duyduğum,ölümünden deli gibi korktuğum,adını her ağzıma aldığımda tanrıya yaklaştığımı bildiğim,günümü dolduran,dünüme tebessümletmeyi öğreten,anlamlardan anlam beğenip her değerimle seslendiğim sen...Kimdin..???

Ben senden nefret diyorum sevgili......

............................................................

Bu iki ruh,bedenlerine sarınıp bir daha asla aynı masanın iki karşı yakasında oturmayacaklar..Bu iki ruh,bedenlenen elleriyle sımsıkı tutuşup,karda ayak izlerini izlemeyecek artık..Ve bu iki ruh bir daha birbirini özlemeyecek sevgili..Özlemden sel olup ağlamayacak,özlemden içi yanmayacak,özlemle sarılıp,özlemden saldırmayacak birbirine..Kanatmayacak...Kapanmayacak yaralar açmayacak..Bu iki ruh artık bir olmayacak,bu iki ruh ancak ve sadece,birbirine yaşamda teğet geçecek iki ruhsuz olacak...
........................................................................... .....

İlk göz göze geldiğimiz aynanın önünde durup saatlerce ,bu sefer seni unutmak için son duamı yapmak istiyorum...

Aynaya bakıyorum...
Seni unutmak için dua bile edemiyorum...
Ağlamıyorum...Senin için ağlamamaya yemin ettiğim günü hatırlıyorum..Yeminimi özenle bozmuyorum..
Aynaya bakıyorum..
Omzumun üstünde seni arayan gözlerimle karşılaşıyorum..Gözümü kaçırmıyorum..
Çığlıklıyorum..Sesimi ben bile duymuyorum..Ne dediğimi anlamıyorum..
Artık bu aynayı da görmek istemiyorum...
Kırıyorum paramparça..
Ben sıyrık sıyrık..
Kanayan yerlerime bile bakmıyorum..
Seni unutamadığım bir günün sonunda iç kanamadan öleceğimi biliyorum..
Ama ne zaman gömülürüm..??
Onu kestiremiyorum....

BEĞEN Paylaş Paylaş

arwen

Ziyaretçi

18 Ekim 2006 Mesaj #736

Ziyaretçi

özlem kokardı gözlerin
bakmaya yıldızlar bile kıyamazdı
özlem doluydu gözlerin
mutluluk gözyaşlarını akıtırdı
gece olunca bir başka olurdu
tüm ışıklar söner gözlerin ışırdı geceye
gece, gece olmayı bu yüzden isterdi
özlem gibiydi gözlerin
geceye ve kalbimin derinliklerine bakardı
bu yüzden sana özlem dedim
çünkü
özlemi yaşatırdı gözlerin

BEĞEN Paylaş Paylaş

Pollyanna

Ziyaretçi

18 Ekim 2006 Mesaj #737

Ziyaretçi

TUT YÜREĞİMİ KIYISINDAN

yazılmamış şiirler
söylenmemiş sözler
ve özlemin sessiz çığlıklarıyla
gecenin tenha saatlerinde
ışıksız
ve bakir sokaklarda
maviliğin vururken ıslak kaldırımlara
düşen cemrelere benzeyen
sıcaklığın geliyor aklıma

uykularımın firar ettiği saatlerde
yokluğun ve yalnızlığım
ne zamanki
ölüm kadar dayanılmaz oluyor
vedalar arasına sıkışan
kaçamak busen geliyor aklıma

bir sabah aydınlığı
yada akşamın alacasında
hangi coğrafyada isen
çık gel

gelişin
güneşin kavurduğu çorak toprakların
özlemle beklediği yağmurlar gibidir

hadi
dokun
tut yüreğimi kıyısından

BEĞEN Paylaş Paylaş

Misafir

Ziyaretçi

18 Ekim 2006 Mesaj #738

Ziyaretçi

Savrulsam ayrı ayrı yerlerine Dünya'nın. Tek tek tozlarımı toplasalar ada köşelerinden, yanardağ diplerinden.
Savrulsam, yüreklerin en derin yerlerine, bulunmak için büyük çaba harcamak gerekse, bulunmasam yine de!... Özgürlüğün bir adının da "yalnız" olmak olduğunu bilseler, bildirseler. Tutunsam bulutlara, beni göğe davet etseler. Kaya dipleri, ağaç gölgeleri evim olsa. Uyumasam geceleri, gündüzleri saklansam. En çok "mor" rengi sevsem kendime yakıştırıp, gri tonlarını içselleştirsem hayatın.
Savrulsam sonbahar yaprakları gibi, düştüğüm yer bir su birinkintisi olsa. Alıp götürse beni içindeki "derin"e. Çekilsem girdapların en derinine. Adımlarım "iz"siz olsa. Geride bırakmak yok hiçbir hatıra. Kimse, ama kimse beni tanımasa gittiğim yerlerde. Özgürlüğün bir adının da "yalnızlık" olduğunu bilseler. Dinlediğim şarkılar güldürse beni, ağlatmasa.
Sustuğumda benimle sussa kainat, konuştuğumda sadece "istesem" isteyeceklerimi. Bir parça ekmeğin ardından ağlasam, bir anlık "saadet uykusu" dilensem Cuma namazlarından sonra. Beyaz mendilim olmasa da alabilsem...
Savrulsam herbir yerine Dünya'nın. Parçalarımı toplamak "imkansız" olsa. Ağlamak yasak olsa benim için, gülmek serbest. Unutulacağım yerlere çağrılsam duman işaretleriyle.
Savrulsam, beni savuracak yel'e doğru, savrulsam ruhumu götürecek sel'e doğru.

BEĞEN Paylaş Paylaş

Misafir

Ziyaretçi

18 Ekim 2006 Mesaj #739

Ziyaretçi

Bir daha yaşayamayacağımız anları ebedileştirmek, anlar öğütülse de zamanın çarklarında, yazının kalıcılığında korumak yaşananları..

Ben sussam da, yüreğim konuşuyor, kalemim yazıyor durmaksızın;
tam herşey yolunda yakaladım mutluluğu derken, kocaman bir yalan olduğunu anladığınızda, nasıl bir düşüştür o uçurumdan aşağı, bu duyguyu bileniniz var mı?

Acır her yanın güven duvarların yıkıldığında, göçük altında kalır yarınların ürkersin zamanın dörtnala gidişinden,
panik yok dersin haykırırsın tüm gücünle, duyan olmaz sesini
tükenir yavaş yavaş yaşamak için nedenlerin, tutunmalardasındır yine de ötelediğin güzelliklere;

aslında kızlığı bozulmamış küfürler sıralaman gerekir bu ihanete ama, nankörlük edersin geçmişe geçmişteki güzelliklere, hani bir kefeye yanlışlar bir kefeye de doğruları koyarsın, darası vardır güzelliklerin, sevmek gibi ağır basar her seferinde, hissettiklerini söylemektense susarsın.

Her dilde aynıdır bir bebeğin ağlaması diye, şiir yazarsın gökyüzüne; yıldızlar harflerin olur, her dilde aynıdır ayrılığın matemi, hangi ülkenin penceresinden bakarsan bak, karanlığını görürsün gecenin.

Şakaklarında zonklamasını duyarsın yüreğinin, haykırıyor durmadan çocuk gülüşlerinin çalınmışlığına, öksüz bir aşkın nasıl *****ce kurşunlandığını sakat kaldığını ama ölmeyeceğini, haykırıyordur durmaksızın.

Kanarsın, kanında ıslanıyordur bedenin, sağlam binaları bile çökerten rutubet her yanında ama yine de dökmez boyalarını sevgiye boyanmış duvarları yüreğinin.

Zaman neye gebe ve ne doğracak beklersin göçük altındaki kanayan yalnızlığında..

BEĞEN Paylaş Paylaş

arwen

Ziyaretçi

19 Ekim 2006 Mesaj #740

Ziyaretçi

Ayışığı olup sen üşüme diye üzerini örterim geceleri
Süzülürüm koynuna haberin olmaz
Sevdamı bilmediğin gibi

Çekip gittin bir akşam
Güneş battı gidişinle yüreğimde
Her saniye yeniden
Tek bir laf etmedim
Bakışlarımdaki kıyamet buluşmaya kıyamadı gözlerinle

Bu sabah beni bulamayacaksın kollarında
Uyandığında seni öpen ben olmayacağım dudağının kıyısından
Sen uyurken seyre dalan ben olmayacağım güzelliğini
Uçmayacak martılar adalara doğru
Vurmayacak kıyılarıma hasret dalgaları
Parçalanan dalgalarda gizli hasretim değil
Yüreğin olacak
Dudaklarının nemi donacak gözyaşlarının ateşinde
Başka bir bedenin sıcaklığı üşütecek seni

Ve ben sürüklenirken çaresizliklerin doruklarına
Dibine kadar battığım sensizlik girdabında
Dolanırken soluksuzluk boğazıma
Sarmalanırken yalnızlık kırbaçlarıyla

Haykıramayacağım
Susacağım
İçime süzülecek gözyaşlarım
Kimse bilmeyecek

Ve ayışığı olup sen üşüme diye üzerini örteceğim geceleri
Süzüleceğim koynuna haberin olmayacak
Sevdamı bilmediğin gibi