-Z- Harfi İle Başlayan Kelimeler - Sayfa 39

ZİBEFZA sıf. (fars. zib ve efzffdan zıb -efzS). Esk. Güzelleştiren, süsleyen.

ZİBENDE sıf. (fars. zib-enden’den zib -ende). Esk.
1. Süslü.
2. Yakışıklı, güzel: ".. rical-i devlet ve ulema-yı millet dairelerine zibende ve muhteşem adamlar gelirler ki..." (Ebüzziya Tevfik).

ZİBİDİ sıf. ve a.
1. Gülünç görünümlü kısa ve dar giyimiyle dikkati çeken kimse için kullanılır.
2. Yersiz, zamansız, saçma sapan davranışları olan kimse için kullanılır.

ZİBİL a. (ar. zibf). Esk. Süprüntü, çöp, gübre.

ZİBR a. (ar. zibr). Esk.
1. Yazı.
2. Mektup, kitap.

ZİDE ya da ZİDET ünl. (ar. ziyade'den zide, zidet). Esk.
1. "Artsın", "çoğalsın", "çok olsun" anlamında dua ve iyi dilek sözü.
2. Zidet fazluhu, erdemi, bilgisi çok olsun. || Zidet kadrühu, itibarı çok olsun.

ZİFAF a. (ar. zifaf).
1. Gerdeğe girme; gerdek.
2. Zifaf gecesi, evliliğin ilk gecesi.

ZİFİR a. (fars. zefir den, zifir).
1. Tütün dumanındaki tanecikler fazındaki bileşenlerin toplamı. (Bk. ansikl. böl.)
2. Karanlık.
3. Acılık.
4. Zifir gibi, çok karanlık.

—ANSİKL. Zifir yapışkan sıvıdan katiya kadar değişik kıvamda, kara ya da koyu esmer renkte, yanık kokulu, sudan daha ağır, karmaşık bileşimli bir maddedir. Sıvı yağlar, duman isi, fenol içerir. Suda çözünmez, isli bir alevle yanar.