[Fırtına]

Yanar gelirim sana

Gökten yağan yağmur olur
Güneş ile çiceğe ışık olur
El ile kalbe giden yol olur
Kalkar gelirim sana

Gözden akan yaş olur
Dudaktan çıkan söz olur
Can'a giden kan olur
Akar gelirim sana

Ay ışığına bakan göz olur
Açan kan kırmızı gül olur
Senin sevdanla yanan alev olur

Yanar gelirim sana


Gülistan Eryörük

[kymetlimm]

O BENİ HİÇ SEVMEDİ ANNE

Selamlar indirdiğim Karadeniz’den Karaman üstüne.
Sevdalar düşürmediğim,yüreğim yaramın üstüne.
Anne bir şeyler söylesene,
O beni hiç sevmedi.

Düşümde yer koymamıştı o sana.
İnsan bu kadar mı yanar,
Bu kadar mı yakın olur,
Ve insan bu kadar mı uzak kalır insana.
Anne anlasana.
O beni hiç sevmedi.

Gözlerinde deniz bulduğum,
Gözlerine vurulduğum.
Gözlerinde durulduğum.
Yabana bakar da kırıldığım.
Sevdalandığım.
Darıldığım,
Nefes gibi sarıldığım,
Anne o beni hiç sevmedi.

Dudaklarının bir kenarı İstanbul kokardı.
Erciyes dağı gibiydi,kar vardı saçlarında.
Manavgat gibi bakardı.
Soğuktu hasreti,Şubat ayazında yakardı
Nefesimle çekerdim içime,
Damarımda o akardı.
Falımda o,
Düşümde o,
Fikrimde o,
Nereye gitsem karşıma o çıkardı.
O beni hiç sevmedi anne

Senin kadar sevdim anne,
Yüreğin kadar sevdim ,
Hüsnü Yusuf çiçeklerini sevdiğin kadar hem de.
Sevebildiğim kadar sevdim.
Sevdasız küçük bir nokta,
Severken koca bir devdim.
O beni hiç sevmedi anne

Yüreğimi sıkıştırdım
Kenarı yakılmış mektuplarla zarflara.
Posta çuvallarındaydım.
Adını yazdıkça kumlara
Adını silen Akdeniz’le boğuşmaktaydım.

Her mevsim umutlar ektim saksılarıma.
Kimisi papatya oldu kimisi menekşe.
Umutlarla merhaba dedim sabahlarıma.
Gülüşüme çiçeklerim oldu gerekçe.
Adam gibi sevdim anne.
Hem de erkekçe.
O beni hiç sevmedi.

O beni hiç sevmedi Anne.
Adını andığımda dudaklarımın çatladığı yar,
O hiç gidemediğim,
Ulaşamadığım diyar.
Benim bu diyar için kan dökesim var
Anlasana annee
O beni ,o beni hiç sevmedi anne...

İbrahim ŞAŞMA

[arwen]

Bu kentte böylesine hergün başlıyor hayat
Sanki hiç yaşanmamış hiç gidilmemiş gibi
Kalabalık doyumsuz telaşlı bir berhayat
Sahte kalpler koşuyor kentim sen affet beni

Hızlanan arzular var sonu hırs sonu acı
Kalmadı insanların içinde sağbeğeni
İçimde benden başka yoktu acıtan sancı
Sessizlik çok kutsaldı kentim sen affet beni

Kirlendi o sessizlik ürker oldum kendimden
Gözlerim bana ait arıyorum gideni
İkinci benliğimle yaşıyorum yeniden
Peşinden geldiğimsin kentim sen affet beni

Çünkü sende gökyüzü ve düş ağaçlarım var
Sevgi inanç umut yok sevmiyorsun düşeni
Herşey satılık burda herşey fiyat ve de kâr
Yürekler arıyorum kentim sen affet beni

Öğrendiğim şey susup arkama baktığımda
Ömrümüze yapıştın kabullendim gerçeği
Senle yaşamam lazım her nefes aldığımda
Yârime benziyorsun kentim sen affet beni

Sana aşığım ben de, acı çekmeme rağmen
Yıkımdan varoluştan alıyorum sevgini
Cam kırık, batar ama acıtmıyor tamamen
Izdırap çekiyorsun kentim sen affet beni

Kulak ver öfkelenme özlem çektiğim her şey!
Düşün seni terk edip neler yitirdiğini
Boyun eğme yargıla bu yüzünün sesi..hey!
Daha fazla tükenme kentim sen affet ben

nihal mirdoğan

[kymetlimm]

SEN GİTTİN HERŞEY GİTTİ

sen gittin herşey gitti sevinçler mutluluklar hayaller
artık herşey sıradan herşey basit bende
seni sevmekten hiç korkmadım sevgilim

artık sadece huzur diliyorum kendim için
fazlada kalamıcam buralarda gün sayıyorum
kimseyide sevemiyorum senden sonra
sevmekte istemiyorum
sadece seni gün geçtikçe daha çok özlüyorum
daha fazla özlüyorum

bazı anlar vardırya,ya vardır ya yoktur
göremessin karanlıkta ahh çarparsın duvarlara
ama yinede yürürsün bir sonraki adımın boşluk olsa bile
gözlerine bakmaktan hiç korkmadım sevgilim
ama yinede yürürsün bir sonraki adımın boşluk olsa bile
gözlerine bakmaktan hiç korkmadım sevgilim

sen gittin herşey gitti sevinçler mutluluklar hayaller
artık herşey sıradan herşey basit bende
seni sevmekten hiç korkmadım sevgilim

Bazı anlar vardır ya, ya vardır ya yoktur

yoksun!

Göremessin karanlıkta ahh çarparsın duvarlara

körüm!

Ama yinede yürürsün bir sonraki adımın boşluk olsa bile

belki yetişirim!

Gözlerine bakmaktan hiç korkmadım sevgilim

pişman değilim!

[arwen]

Yine sen aklıma geldin
bu akş**.
Çok zaman oldu
senli akşamlardan yoksunum.
Mırıldanıyorum
kendi kendime
'sevgi güzel kelime
sevmek falan,sevilmek güzel'
diyorum.
Bir çoşku kaplıyor içimi
ağrılarımı unutuyorum
çocuklar gibi seviniyorum.
Yine mırıldanıyorum
'Sen zor kadınsın
zorun en kabadayısı hemde,
narinsin,alınırsın
öyle her şeyi sevmezsin
ciddiliğini de seviyorum,
deliliğini de seviyorum
sana ait olan herşeyi seviyorum'
Seni herkes taşıyamaz
bunu biliyorum.
Sonra boynum bükük
sonra kalbim kırık
bileğim çoktan yenik
adam olmayan birşeyim ben;
adını sen koy.
Seni düşünmek yetiyor
buraya kadar
el atamam daha ötesine
böyle operasyonları beceremem
benim koyduğum noktalar
kolay silinmez.
Ben seni taşırım ama
ne işe yarar
daha sevdiğimi bile
söyleyemedikten sonra.
Silinmez noktalarımı
koyun sürüsü gibi
çoğalttıktan sonra,
hayatımın her evresinde

gürbüz öztürk

[arwen]

Sen gençliğini yaşadın,
Elele yürüdün bu sokaklar da,
Bahçe demirlerine yaslandın,
Meraklı komşulara inat,
Loş ışıklı kuytularda koklaştın,
Titrek yürekli o kızla..
Hatırlasana,
Ayakları yere değmezdi,
Sana koşarken...
Bir kırmızı karanfi,
Takmıştın kulak arkasına,
Saçları karanfi kokmuştu aylarca...
Titrerdi elleri, kızarırdı gül yanakları,
Buğulanırdı, o bakmaya doyamadığın,
Badem gözleri...
Hatırlasana...
Sen gençliğini bırakıp o sokaklarda,
Olgunlaşmamış duygularla,
Olgunlar arasına kattın kendini,
O titrek yürekli kızı,
Gözleri yollarda beklettin,
Selamsız geçip gittin sokağından,
Unuttun parfüm kokulu tenlerde,
Olgunluğu yaşarken...
Şimdi bu şehir de,
Deli divane dolanıyorsan,
Yitik sevdana ağıtlar yakıyorsan,
Suç sende...
Onun gibi sevebilseydin,
Badem gözlerindeki,
Sensizlik acısını görebilseydin,
Terketmezdi sevda seni...
Avuçlarına kuru bir karanfil,
Ve loş sokaklardaki anıları...bırakmazdı.
Şaşkın, bakakaldın arkasından,
Elveda derken,
Yutkunamadın,
Pişmanım diyemedin.
Ne suçu var şehirlerin,
Suç sen de...
Bir gün bekleyenin,
Beklemekten usanıp,
Sensizliğe alışacağını
Düşünemedin...
Düşünemedin...

selma güneş

[anelya]

GİT
Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,
Günahıma girmeden, katilim olmadan git!

Git de şen şakrak geçen günlerime gün ekle,
Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle.

Git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar,
Git ki gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar

Madem ki benli hayat sana kafes kadar dar,
Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar.

Hadi git, benden sana dilediğince izin,
Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin.

Kahrımın nedenini söylesem irkilirler;
Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler.

Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın;
Oysa ki hep yedekte, hep elde var saymıştın.

Hadi git, ne bir adres, ne bir hatıra bırak,
Zannetme ki pişmanlık, mutluluk kadar ırak!

Sanma ki fasl-ı bahar geldiği gibi gitmez,
Sanma ki hüsranını görmeye ömrün yetmez.

Her darbene tehammül edecektir bedenim,
Gururum mani olur perişanıma benim.

Yari Ferhat olanın ellerle ülfeti ne?
Şirin ol katlanayım dağ gibi külfetine.

Henüz layık değilken tomurcuk kadar aşka,
Sana gül bahçesini kim açar benden başka!

Hercai arılara meyhanedir çiçekler,
Kim bilir şerefinden kaç kadeh içecekler!

Madem aşk tablosunun takdirinden acizsin,
Git de çağdaş ressamlar modern resimler çizsin.

Ne vedaya gerek var, ne de mektuba hacet,
Git de Allah aşkına bir selama muhtaç et!

Güllere de aşk olsun gene sen kokacaksan!
Fallara da aşk olsun gene sen çıkacaksan!

Kopsun nerden inceyse artık bu bağ, bu düğüm,
Her gece daha berbat, daha vahim gördüğüm.

Korkulu düşlerimi yorumdan kaçıyorum;
Sırf sana üzülüyor, sırf sana acıyorum.

Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,
Günahıma girmeden, katilim olmadan git!

CEMAL SÜREYYA


YAŞAMAYA DAİR


Yaşamak şakaya gelmez
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde
hiçbir şey beklemeden,
yani bütün işin gücün yaşamak olacak.
Yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani o derecede, öylesine ki,
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.
Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak yanı ağır bastığından.


Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız,
yani, beyaz masadan,
bir daha kalkmamak ihtimali de var.
Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini
biz yine de güleceğiz anlatılan Bektaşi fıkrasına,
hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden,
yahut da sabırsızlıkla bekleyeceğiz
en son ajans haberlerini.
Diyelim ki, dövüşülmeye deşer bir şeyler için,
diyelim ki, cephedeyiz.
Daha orda ilk hücumda, daha o gün
yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün.
Tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu,
fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz
belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu.
Diyelim ki hapisteyiz,
yaşımız da elliye yakın,
daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının.
Yine de dışarıyla birlikte yaşayacağız,
insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgarıyla
yani, duvarın ardındaki dışarıyla.
Yani, nasıl ve nerede olursak olalım
hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak...
1948
3
Bu dünya soğuyacak,
yıldızların arasında bir yıldız,
hem de en ufacıklarından,
mavi kadifede bir yaldız zerresi yani,
yani bu koskocaman dünyamız.
Bu dünya soğuyacak günün birinde,
hatta bir buz yığını
yahut ölü bir bulut gibi de değil,
boş bir ceviz gibi yuvarlanacak
zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız.
Şimdiden çekilecek acısı bunun,
duyulacak mahzunluğu şimdiden.
Böylesine sevilecek bu dünya
"Yaşadım" diyebilmen için... NAZIM HİKMET

[arwen]

seni senle anlatmak mümkün
çiçeklerden,ağaçlardan medet umdum,olmadı
ay,güneş,yıldızlar kifayetsiz
seni senle anlatmak mümkün
var olanların en güzeli
evrende sana benzetilmeyi hak eden yok

nasıl anlatılabilir,gözlerindeki sonsuzluk duygusu
nasıl anlatılabilir gülüşü çiçek özlüm
gülüşünde çiçeklerin kokusu
nasıl anlatılabilir teninin dokusu

sesinin tınısında çağlayanlar akarken
gülüşünde yüzüşümü anlatsam kim inanır
süzülüp yürüyüşüne gözlerimi banarken
beynimdeki müziği dinletsem kim inanır

seni senle anlatmak mümkün
kalpten daha derinde izdüşümün
algılarımın radar merkezindesin
gündüzümün rengi,gecemin süsü
en nadide parçasısın düşümün

ismet hayri

[Fırtına]

Firavun Sarhoşluğu

savrulur…
kum fırtınası düşünceler
babilin semalarına doğru.
güç… tutkuları kamçılar
çılgınlık firavun sarhoşluğu
kara dumanlarda kazanılmış
kanlı zafer.
yapmacık duruyor
kırmızı kutularda prinç metal.
siyah altına yeşil kâğıt lejyoner.
hannibal…
yüzüğünde zehir taşırmış meğer
içebilir misin şiddeti?
viski şişesi değil ki bu tövbekâr…
yalanların üzerinde kir ve pas
vahşet
yenilgi
çöküş
acımasız ihtiras,
zorbalığın keskin şehveti
soluk benizli adamdan miras…

Fatih Yavuz Çiçek

[Fırtına]

Üşüyen yüreğimizdi,bedenlerimiz değil...

Üşüyen yüreğimizdi,bedenlerimiz değil
Yoksunduk bir yudum sevgiden
Ve tamamlayıcı yarım değildin sen
Aksine her geçen gün eksilten...
Tutamadım ellerini sevgi dolu
Zaten sende hiç uzatmadın
Ve ben dokunamadım yüreğine defalarca denesem de
Yolunda gitmeyen hayat değildi;bizdik
Oysa hiç 'BİZ'olamadık seninle
İki yabancıydık adını aşk koymak istedik gereksizce
Şimdi beklenen sondayız işte
Etkisiz elemanı oynadık birbirimizin hayat kümesinde
Nasıl ki sıfırın yanına başka bir rakam gelmeyince
Yaramıyorsa işe
İkimizde sıfırdık anlam kazanamadık böylece
Hiç bir şey katamıcakken birbirimize
Ve zıt kutuplardayken düşüncelerimiz bile
Yine de adım attık gelecek diye
Üşüyen yüreğimizdi;bedenlerimiz değil
Ve fazlalıktık birbirimize eksiklik değil....

Gülseri CANSEVER...