Şiir Nehri -2- [Arşiv]

Misafir

Ziyaretçi

9 Ocak 2007 Mesaj #601

Ziyaretçi

Ölmüş İçimde Hasret

Sponsorlu Bağlantılar

İçimde bir sıkıntı
Bir kasvet... bir duman...
Dünya dar gelir inan
Seni düşündüğüm an

Titreyen ellerimde
Sevgimiz arap saçı
Umrumda değil zaman
Çalsa da bilmem kaçı

Zincirlere vurulur
Umutlar liman liman
Dünya dar gelir inan
Seni düşündüğüm an

Koparsam zincirimi
İlk koşacağım sensin
Sen çaresizliğimin
Çaresiz ümidisin

Bir hayıra yenilmiş
Yüreğimde bin evet
Kavuşmayı unutmuş
Ölmüş içimde hasret
Bir de çökerse kasvet...
Karanlık...duman duman...

Dünya dar gelir inan
İşte bana o zaman
Dünya dar gelir inan
Seni düşündüğüm an......

Sevgilim biz ikimiz
Ay ve Güneş gibiyiz
Alev alev yansak da
Artık birleşemeyiz

Hasretin tohumunu
Çıkar at yüreğinden
Bahar da yaz da geçti
Artık yeşeremeyiz......

İlhan İrem

BEĞEN Paylaş Paylaş

KaRaYeL61

Ziyaretçi

9 Ocak 2007 Mesaj #602

Ziyaretçi

Sponsorlu Bağlantılar

İSTANBULA KAR YAĞIYOR GECENİN ORTA YERİNDE
KAR YAĞIYOR ERİK AĞACINA
KAR YAĞIYOR KUMRULARIN ÜSTÜNE
DAĞ ZORBASI GİBİ HAİN VE UMARSIZCA
ERİK AĞACI ÖKSÜZ KUMRULAR EVSİZ KALIYOR
BİRBEN GÖRÜYORUM BELKİDE BİRBEN
BİRBEN ACIYORUM KUMRULARIN HALİNE

İSTANBULA KAR YAĞIYOR GECENİN ORTA YERİNDE
ANSIZIN BİR KEDİ GEÇİYOR PENCEREMİN ÖNÜNDEN
SÖYLENE SÖYLENE SİNİRLİ VE ISLAK BİR KEDİ
BELLİKİ ANSIZIN YAKALANDI BİR ÇATININ TEPESİNDE
VE MUHTEMELEN UYKUNUN EN TATLI YERİNDE
BİRBEN GÖRÜYORUM BELKİDE BİRBEN
BİRBEN ACIYORUM HALİNE

İSTANBULA KAR YAĞIYOR GECENİN ORTA YERİNDE
SEN MUHTEMELEN ENDERİN UYKULARDA
BEN PENCEREMİN ÖNÜNDE
İSTANBULA KAR YAĞIYOR KAR YAĞIYOR PENCEREME
O SEBEPSİZ GİDİŞİN GELİYOR GÖZLERİMİN ÖNÜNE
KAR CAMDAN GEÇİYOR TEN'DEN GEÇİYOR
USULCA DOLUYOR YÜREĞİME

VE BİR ÇİÇEK YEŞERİYOR KENDİLİĞİNDEN
DONMUŞ KALBİMİN ORTA YERİNDE
UZUN KIŞ GECELERİNDE YİTİRDİM SENİ
ÖLDÜNMÜ KALDINMI HABERİN GELMEZ
BİLMEMKİ BİR TANEM NERDESİN ŞİMDİ
HER YAĞAN KAR'DA KAYBEDENLER OLUR HEP
KİMİLERİ YUVALARINI KİMİLERİ RÜYALARINI
KİMİLERİDE SEVDALARINI
İSTANBULA KARYAĞIYOR GECENİN ORTA YERİNDE

Naki Kızıldağ

BEĞEN Paylaş Paylaş

Son düzenleyen Blue Blood; 27 Mart 2007 00:15 Sebep: gozleri yormayan renk secin lutfen

arwen

Ziyaretçi

9 Ocak 2007 Mesaj #603

Ziyaretçi

Acı veren gecelere son verebilmek
Sensiz geçen her anı unutabilmek
Ve huzur içinde ölebilmek için
Her şeyim olan sana ihtiyacım var

Karabulutların ardındaki aydınlığa
Bir daha kavuşmamak için acıya
Mahkum olmamak için zalim kadere
Gülebilmek için sana ihtiyacım

Sıcak tenin sevgi kokan ellerine
Saçının bir teli o masum sevgine
Sana gözlerine ve doyasıya bakışına
Yaşamak için ihtiyacım var

erkan yazıcı

BEĞEN Paylaş Paylaş

Misafir

Ziyaretçi

9 Ocak 2007 Mesaj #604

Ziyaretçi

Yağmur Hırsızı

acıktım
sırtıma şehrin yangınlarını asıp
yağmur düşkünü kumsala
acılarını çarmıha geren iskele kuşlarına sığındım

hangi zamandı bilmiyorum
hangi güneş battı
çıplak mıydım
ve hangi fırtınaya kurmuştum saatimi
kim biliyordu, neden anlatamıyordum

ah

yoluma kaç deniz serildi
kaç limanda öldürdüm sevgilimi

dudaklarımda aç güvercinler
avucumda toprak tadı sağanak
kaç kez yandım
durmayan, akamayan zamana

hangi zamandı
kimdim
bilmiyorum

Hakan Kartal

BEĞEN Paylaş Paylaş

arwen

Ziyaretçi

9 Ocak 2007 Mesaj #605

Ziyaretçi

zorluyorum kendimi
inan bulamıyorum
öyle bir dönemdeyim ki
kendimi bulamıyorum
zaman su misali akıp
geçiyor
aslında kayıp bir gün bitiyor...
nerede olduğumu bilmiyorum...
yaşananları hatırlamak dahi
istemiyorum.
bir gün gelecek
karşılaşacağım gerçek
benle
kaçış yok bundan
ben beni bulacağım
bıraktığım halimle..
neden mücadele var
hayatımın baharında
kendimle geçmişimle
nasıl oldu da izin verdim
birinin bu denli beni üzmesine...
sen de kaybet kendini
bulama benim gibi...
yaşa yaşadıklarımı
sor kendine
yüzleş kendinle ben nerdeyim
ben kimim diye...

hatice eser

BEĞEN Paylaş Paylaş

Misafir

Ziyaretçi

9 Ocak 2007 Mesaj #606

Ziyaretçi

Doğuş...

Ölmekten başlarım aşka. Dağılıp savrulur havaya tenim.
Sonsuzun başında ezerim gökyüzünü. Koparıp çiğnerim
yıldızları yerden. Uçurumun dibinden atlarım bir
başkasına. Susturulmuş bir güzelliğe dalar gider
gözlerim. Beyaz bakışlar yağar üzerime. Yağmur kurur
düşemeden.

Bozkırlar yalnız değil ben kadar. Kırık bir kaval
nağmesi okşar yüreğimi.

Bir kış rüyasıdır yaşanan. Uykuya doyarım tapınağımda.
(Ah! Zamanı kimse söylemez. Zaman, söylemez nerede
olduğunu. Şahla piyon, bekleşir aynı kutuda.)

Sözü uyandırırım. Meme uçlarımdan akan kandır şiirin
mürekkebi. (Dili tutuk hasret türküm! Sevmeyi alıcı
kuştan mı öğrendin?)

Geceyi uyuturum kollarımda. Çamura bulanmış köklerimi
yıkar ateş denizi. Uzun bir yol ufka hançer gibi.

Zaman da düşündü mü böyle çekip giderken?

Ölmekten başlarım

Kaldır kesik başını! Kıpırdasın, kıvransın engerek
dilin. Isırır kanatırım aşkın dudaklarını. Ruhumun
gözesine sızan alkolsün...

hadi uç

Tüm burçları çökmüş kaleyim, bozgun kapısında ateş
içen. Demir parmaklıklar ardındadır yangınım. Beni
prangaladım

hadi uç!

Öyle dedin... öyle oldu olanlar...
Bir bayram geçerken başımda tak enkazları (Sildiğin
gözyaşlarım ellerini yakmasın!) .

Ölmekten başlarım

Ah benim haylaz hayallerim, koşturur yerle gök arası.
Yeraltından çıkar bir bulutla söz terk edince
yuvasını (O üşümüş dize koynuma sokulsun!) .

Göğü çekerim denize

Sere serpe Ay sırtüstü. Zıpkınla avlarım yıldızları.
Bir mercan öper sımsıkı sarılarak. Dökülmüş şarap gibi
sızarım maviye. Bir balık hıçkırır gözlerinde sessiz
acı çığlığı.

Köpürür sabrın denizi. Dalgaların sırtında yol alırım
kayalara. Okyanus elini eteğini çeker (Kaç dalga boyu
ki uzaklığın?) .

Demek sevmeye erken!
Ölmekten başlarım...

Ayrıntı Dergisi

BEĞEN Paylaş Paylaş

arwen

Ziyaretçi

10 Ocak 2007 Mesaj #607

Ziyaretçi

Her gece gidişin gelir aklıma,
Gözümden yaşları döker anılar,
Sarmalayıp sarar beni ağına,
Kara bulut gibi çöker anılar…

Her şeyi yeniden yaşarcasına,
Sanki mezarımı kazarcasına,
Bir darağacına asarcasına,
Boynumda ilmiği sıkar anılar…

Hayatı dar eder kalan günlerde,
Kastı varmış gibi her gün içimde,
Bir insan kaç defa ölür ömründe,
Her gece canımı söker anılar…

ersin kayışlı

BEĞEN Paylaş Paylaş

DEsssT16

Ziyaretçi

10 Ocak 2007 Mesaj #608

Ziyaretçi

En Zayıf Anımda

Daha düne kadar sensiz olamam,
Ben senin gölgende varım diyordun.
Sensiz okuyamam ,sensiz yazamam,
Sensiz aklım bile yarım diyordun.
Sen beni en zayıf anımda vurdun.

Şarapla tütünle açtım arayı,
Bir de sen terk ettin bahtı karayı,
Bir seni düşündüm bir sigarayı,
Demek ki şeytanca bir tuzak kurdun.
Sen beni en zayıf anımda vurdun.

Bir yandan gönlümün işret çağrısı,
Bir yandan midemin ince sancısı,
Tetiği vaktinde çektin doğrusu,
Demek ki aylarca pusuda durdun,
Sen beni en zayıf anımda vurdun.

Övgüye değerdi oyun takatin,
Alkışlık bir roldü her hareketin,
Giderken vicdanın ve sadakatin,
Lügatçe manası ne diye sordun,
Sen beni en zayıf anımda vurdun.

Hayrını umsan da hain kararın,
Eyvah’la telafi olmaz zararın,
Yarama tuz bastı ani firarın,
Düşerken tuttuğum son dalı kırdın.
Sen beni en zayıf anımda vurdun

Cemal Safi

BEĞEN Paylaş Paylaş

arwen

Ziyaretçi

10 Ocak 2007 Mesaj #609

Ziyaretçi

Niye öyle şaşırdın vazgeçtim diye senden,
Kendine sor sen olsan unutmaz mıydın seni?
Senden sonra da koştum mutluluğun peşinden,
Kendine sor sen olsan unutmaz mıydın seni?

Ne bıraktın ardında avutayım kendimi,
Aldın yerlere çaldın bütün verdiklerimi,
Sen dilinle söyledin bekleme diye beni,
Kendine sor sen olsan unutmaz mıydın seni?

Çabaladım da inan vazgeçmeden sevdandan,
Haftalarca gözümü ayırmadım yollardan,
Ne medetler umdum ben doğacak sabahlardan,
Kendine sor sen olsan unutmaz mıydın seni?

ersin kayışlı

BEĞEN Paylaş Paylaş

DEsssT16

Ziyaretçi

10 Ocak 2007 Mesaj #610

Ziyaretçi

Ceviz Ağacı

Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
Budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.

Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl.
Yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril,
Koparıver, gözlerinin, gülüm, yaşını sil.
Yapraklarım ellerimdir, tam yüz bin elim var.
Yüz bin elle dokunurum sana, İstanbul'a.
Yapraklarım gözlerimdir, şaşarak bakarım.
Yüz bin gözle seyrederim seni, İstanbul'u.
Yüz bin yürek gibi çarpar, çarpar yapraklarım.

Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.

Balçik - 01.07.1957
Nazım Hikmet Ran

BEĞEN Paylaş Paylaş

Şiir Nehri -2- [Arşiv] - Sayfa 61

Benzer Konular

Benzer Konular

MsXLabs Üye Girişi

Şiir Nehri -2- [Arşiv] - Sayfa 61

Benzer Konular

Benzer Konular