Şiir Nehri -2- [Arşiv] - Sayfa 76

(Ağla Aney)

Hasretlik benim tek derdimdi
Sabretmedin yurdumda Aney
Bir göçere soru sordum da
Akıttı gözümden yaşımı Aney

Gözlerimden kanlı yaşlar aktı
Göz pınarlarım kurudu Aney
Bir dert yüreğimi yaktı
Hıçkırıklara karıştım Aney

Ağlamaktan yoruldu gözlerim
Derdime bir merhem bul Aney
Nice zaman yaramı gizlerim
Usulca merhemi sür Aney

Hasretlik bitsin artık özledim
Kavuşmak tek hayalim Aney
Yıllarca yolları gözledim
Vuslat çok yakın Aney

Murad-i yi götürdüler tabibe
“Görünürde yarası yok” dedi Aney
Lakin yaşı küçük bu garibe
“Bu karasevda çok” dedi Aney


…………………………..

Yıllarca gözyaşı döktüm
Kaplar ağzınca doldu Aney
Yâre bir türlü kavuşamadım
Kavuşmak hayal oldu Aney

Gözyaşı döker dururum
Gözyaşımla avunurum Aney
Ağlamakta onu bulurum
Ağlamasam ölürüm Aney

Izdırabım büyük, acıma denk yok
Acımı bilen gülmez Aney
Aşk savaşından büyük cenk yok
Nefer olan zar-ü zar ağlar Aney

Saçlarım ağardı tel tel
Bilmem ki neden Aney
Geceleyin olur damlalar sel
Olmayan gözyaşımı neyleyim Aney

Aka aka gözyaşım oldu bahri
Bir gemide her şey çift, hani eşim Aney
Verse elinden içmez miyim zehri?
O benim sarı saçlı güneşim Aney

Sarı saçları sanki kement
Bağlamış yüreğimi çözemiyom Aney
Akan çeşmime bir bent
Elimde değil yapamıyom Aney

Ol yaşlarım kim için akar
Bu muammayı sezemedin Aney
Hisli gözlerimle dalarak bakar…
Neler gördüm, bilemezsin Aney

Şuurumdan gizli hisler
Şiir oldu çıktı Aney
Murad-inin gözündeki sisler
Şair olup aktı Aney

Sivas 02.12.2005 murad
-i Murat Dağlıbeg

Ö.L.Ü.M

Hayat sıkmaya başladı artık,
Gidiyorum sensizken sensizliğe,
Bir masal gibiydi sen ve dünya
Bir varmış bir yokmuş diye başlayan,
Ve sona doğru yaklaşılan.
Ölümden korkmuyorum artık,
Korkularımı sende bıraktım,
Ölmekten korkmuyorum artık,
Ben ölümü ilk seninle tattım.
İlk gördüğümde gözlerini,
Dünya sanki cennet oldu bana,
Kalbini tanıdığımda
Düşlerim yoluma çıktı her sokakta
Seninle tanışmam bir anlıktı
Kaybetmem de bir anlık oldu.
Ölümden korkmuyorum artık,
Ölmekten korkmuyorum,
Ben ölümü ilk gözlerinde tattım.
Kaybetmekten korkmuyorum artık,
Ben hayatımı sayende kaybetmeye kalktım.
Ne gurur, ne derman kaldı dizlerimde,
Uğrunda yıllarımı harcadım,
Anlatmaya kalktım aşkımı,
Ya ben anlatmayı başaramadım,
Ya sen anlamamayı başardın.
Ölümden korkmuyorum artık,
Son satırlarını yazıyorum,
Sensiz hayatın.
Ölümden korkmuyorum artık,
Ben uğruna canımı adadım.
Sevdiğim, gözlerin hiç geceleri
Ağlamaktan ağrıdı mı senin.
Hiç elin kolunun,
bağlı olduğu oldu mu,
Sen dünyanın en kalpsiz insanını
Sevdin mi hiç,
Uğrunda ölmeyi düşündün mü,
Bu dünyanın yalan olduğunu,
Geç olsa da anladın mı sen.
Ölümden korkmuyorum artık,
Alıştım ben her gün ölmeye,
Ölümden korkmuyorum işte
Benim ruhum zaten hiç bedenimde değil ki
Senin hep o gözlerini izlemekte.
Ölümden korkmuyorum artık,
Yaklaşıyorum her geçen dakika,
Bu dünyadan göçüp gitmeye.
Ölümden korkmuyorum artık,
Korkuyorum dünyada sana birşey olmasından,
Korkuyorum canının acımasından,
Ölümden korkmuyorum artık,
Son satırları yazıyorum,
Korkmadığım ölüme yaklaşırken,
Sana ve hayata.
Ben hep gülümseyeceğim,
O yaşlarla dolu gözlerimle,
Bulutların arasından,
Sana ve yalan insanlara.!

Eren Özen |

BABA

Sevgisiz çıkarsan hayat yoluna
Dünyada tek başına kalırsın baba
Unutma ki bizler hep biriz
Birlikten güç doğarmış baba

Karanlık yüreğinin efendisi olmuş
Bizi karanlığa neden sokarsın baba
Yüreğin korkuyla beslenir olmuş
Bizi neden korkutursun baba

Neden bu şiddet bu celal
Biz sana ne yaptık ki baba
Her zaman kanımız sana helal
Bizi neden yaraladın ki baba

Bunca yıl umutla bekledik
Umutlarımız acıyla söndü baba
Ufacık gülüşüne bile sevinirdik
Artık bize gülmez oldun baba

Baba şefkati nedir bilmez misin
Bunu neden bize çok görürsün baba
Dayanışma nedir bilmez misin
Neden hiç yanımızda değilsin baba

Baba olmaya hiç çalışmadın
Aldırış bile etmedin baba
Sende alıp başını gidersen bir gün
Kin nefret ayırmasın bizi baba

Tanju Göçmen
not:Babam benim hayatımdaki en önemli kişi bir kac gün önce biraz kırılsamda
ki haklıydı biliyorum ama cezası cok ağırdı Allahtanki beni anlayışla
karşılayan ablam sayesinde o kötü günler ki 2 gündü ama bana seneler
gibi geldi her şey güzellikle son buldu burdan canım ablama cok
teşekkür ederim ve babacığım seni cok seviyorum

Yok oluşun başlangıcına yürek koydum ben
Düşlerimde uyurken sen
Değişim bir derdimin oluşu
Saksımda beslediğim çiçeğin
yağmursuz bir gecede soluşudur
Değişim bir derdimin oluşu
Sevip taptığım meleğin
sadece düşlerde dokunuşudur

hakan iyihuylu

Sana Ne Demeliyim bilmem ki


Sana ne demeliyim, bilmem ki
Dost desem olmuyor
Yaren desem uymuyor
Yar mı desem, ne dersin
Sana ne demeliyim, bilmem ki

Bir sürec yaşadık birlikte, dost diyerek
Mevsimler birbiri ardına akarak gitti
Sözler sevileşti suskun gönülde
Yürekte zamanlar zay olup gitti

Gömdük düşleri, duyguları
Kül bastırdık üzerine
Ne gönlün ocağı kabullendi
Ne iç yangını yüreğimizin
Umuda el salladık, ufuk yanarken
Diyemedik birbirimize
Dememiz gerekeni
Sana ne demeliyim, bilmem ki

Soğuklar apansız bastırdı
Kar kapıda, ben yangınlardayım
Bulutlar çöktü üzerime, bulutlar geçti...
Düşmedi bir damlacık olsun, yağmur tenime
Ve ben, senli düşlerin buğusundayım

Sana ne demeliyim, bilmem ki
Dost desem olmuyor
Yaren desem uymuyor
Yar mı desem, ne dersin
Sana ne demeliyim, bilmem ki

Sana ne demeliyim bilmem ki

KÖMEN
Haydar Okur

Eskisinden daha az seviyorum
Saygımı yitiriyorum
Yaz'ım diyorum
Kurumuş sıcağında iklimlerimle titriyorum

Kanımı görüyorum sakarya yollarında
Kadranın sonu ve titreyen arabalar
Her mevsim yağan karlar
Ve aşk başında kadınlar, adamlar
Körükleyip ateşi yakarlar
Sıcakta iklimlerimle titriyorum diyorum
Artık seni daha az seviyorum

hakan iyihuylu

Oğlum

Gerçek hayat nedir bilirmisin sen
Dinlede sana anlatayım ben
Henüz yaşın çok genç,vakitte erken
Doğru yolu sende öğren bil OĞLUM

Hayat bir kumardır hep kazanılmaz
Başarıya hep başarı katılmaz
Zarı tutmak ile düşeş atılmaz
Atarsın bazende sen hepyek OĞLUM

Baba parasıyla adam olunmaz
Silah zoru ile kalp kiralanmaz
Şiddetle servetle sevgi alınmaz
Yaşarsan anlarsın dünyayı OĞLUM

Bugün sana candan olan arkadaş
Yok gününde olur hep ayrı yoldaş
Vurursun kafana heran karataş
Bunlardır hayatın cilvesi OĞLUM

Aşk denen deryaysa çileli yoldur
O na rastlayanlar Kederli kuldur
Kadınlar hep zehir saçan bir fuldur
Uzak dur sen aşktan irkilde OĞLUM

Kaybetme sen sakın ümit,neşeni
Gördüğün her gün mutlu etsin seni
Şu an değil sonra anlarsın beni
Geçen hergün sana bir derstir OĞLUM

Muzaffer YILMAZ

oğluma ne olursa olsun dürüslükten ayrılmaman dileğiyle
yılandan korkmam yalandan korktuğum kadar