Hikayeler ve Öyküler -1- [Arşiv] - Sayfa 194

Yeni ders yılı dönemi başlamış, genç kız okulun ilk günü heyecan içinde yola koyulmuştu. O’nun için okul,baskıcı ailenin özgürlüğünü
kısıtlayamadığı,tüm sorunları unutturan bir kaçış yolu ve ayrı bir dünyaydı. Okul döneminde hafta sonu tatillerinin bile gelmesini istemezken,
o koca sıkıcı yaz dönemine dayanmak ne kadar da zor gelmişti.En çokta en yakın arkadaşları Müjde ve Meltem’ i özlemişti.Önceki yıl ders seçimlerinin farklı olması nedeniyle Müjde ‘yle sınıfları ayrılmıştı.Yine de ders
aralarında hemen birbirlerinin sınıflarına koşarlardı.Okul kapısına geldiğinde onlarca arkadaşı O ‘nu kapıda bekliyordu.Hep sevilen ve aranan biriydi. Kapıda uzun uzun kucaklaştılar.Kalabalıkta tanımadığı bir erkek
dikkatini çekti, Müjde hemen okula yeni gelen sınıf arkadaşıyla O’ nu tanıştırdı.Çok hoş bir çocuktu. Birbirlerinin gözlerine bakakaldılar. Kızın pek hissetmediği duygulardı bunlar.Etrafın alayıyla kendilerine geldiler, Erkekler ‘oğlum sen bu kıza heveslenme, o kimseye bakmaz ‘ diyerek çocuğu iyice utandırmışlardı. Daha sonraki günlerde çocuk bir dakika olsun kızın
peşini bırakmıyor, çıkmaları için yalvarıyordu.Kız da ailesinin tavrından korktuğu için bu tür teklifleri hep reddetmişti Sonunda hisleri,yakın
arkadaşlarının ısrarları ve görüşmelerine yardımcı olacakları vaadleri ilk kez bir çıkma teklifini kabul ettirmişti. Küçük bir kaçamakla bir cafede
buluşmuşlardı. Ardından hiç doyamadıkları uzun telefon sohbetleri… Ders araları birbirlerine koşmalar ve hiç vazgeçemedikleri okul bahçesindeki
ağaç altı…Kızı bu ilişki heyecanlandırdığı kadar korkutuyordu da…
Arkadaşlarının desteklediği oyunlarla dışarıya çıkmak için bahaneler yaratıyor ve erkek arkadaşıyla buluşuyordu.
Bir hafta sonu arkadaşlarından birinin yaşgünü partisi yapılacaktı. Ne yaptıysa gitmek için izin alamamıştı. Arkadaşlarının çabaları da sonuçsuz
kalmıştı.Müjde ve Meltem teselli etmeye çalıştılarsa da faydası yoktu.
Yanlarından aksi bir tavırla uzaklaştı.Erkek arkadaşı ve diğer arkadaşları yaşgününde eğlenirken O yatağına uzanıp, acı bir şiir yazmıştı.Hafta başı okula geldiğinde erkek arkadaşı her zamanki gibi O’nu kapıda
beklemiyordu. Sınıfına doğru gitti.Soğuk bir tavırla karşılanınca hüznü bir kat daha artmıştı Tabi ki haklıydı çocuk, hiçbir erkek telefon
konuşmalarıyla yetineceği bir ilişki istemezdi Müjde ve Meltem’in davranışları da tuhaftı. Onlardan da aksi tavrı için özür diledi.1, 2 gün
süren durgunluktan sonra erkek arkadaşıyla tekrar eskisi gibi olmuşlardı.
O hafta sonu arkadaşlıklarının 3. ayı dolacaktı ve aynı gün yapılacak okul partisine denk geliyordu. Kız artık oraya gidebilmek için günlerce izin
almak için uğraşmış ve sonunda amacına ulaşmıştı. En sevdiği kırmızı kıyafetini giymiş ve yola koyulmuştu.Partinin yapılacağı salona girdiğinde
sırayla bütün arkadaşları koşarak O’ nu öpmüş ve geldiğine ne kadar sevindiklerini söylemişlerdi. Erkek arkadaşı hemen gelip elini tutmuş ve kız
kendini pistte dans ederken bulmuştu. Hiç bitmeyecek güzellikte bir rüya gibiydi herşey.En sevdikleri Sezen şarkısı çalıyordu.İçinden ‘ galiba bu aşk’ diye düşünürken gözleri Müjde’ ye takıldı oturduğu yerden onları seyre dalmıştı. O anda Meltem’ in Müjde’den farklı bir yerde oturduğunu farketti. O ana kadar hiçbir ortamda ayrılmamışlardı. Meltem’ e tekrar baktı ve O’ nun
dolu dolu gözlerini gördü.Herkes kendisine acı bir ifadeyle bakıyordu. Neden? ne olmuştu? Erkek arkadaşının yüzüne baktı ve anlık bir önseziyle,
‘O günkü yaşgünü partisinde ne oldu’ dedi. Çocuğun yüzü bembeyaz kesildi ve ‘ Hiç!’ dedi. Evet bir şey olmuştu, dansı bıraktı,kollarını iki yana
indirdi, duymaya korkuyordu ama ısrarla ‘ söyle!’ dedi . ‘Hiçbir anlamı yoktu ben seni seviyorum.’ diye cevap vermişti çocuk ‘kim söyle’ diye bağırdı kız.

‘ Müjde!’

Gerisini duymamıştı, duyamamıştı…Kulaklarında sadece ‘Müjde‘ yankılanıyordu. O an hiç bitmeyecek güzellikte olduğunu düşündüğü rüya işte bir kabusa dönüşmüştü. Dışarıya doğru koşmaya başlamıştı, sadece koşuyor yoluna çıkan ağaç dallarını, çiçekleri elleriyle savuruyordu. Yine o hiç
değişmeyen soru beynine yerleşmişti. Neden? Durdu ve bir banka oturdu. O anda kolunda bir acı hissetti, baktığında 3 tane derin yara izini
gördü.Savurduğu güller kolunu yaralamıştı. Kanı kırmızı kıyafetine karışmıştı. 3. aya 3 yara izi,ne kadarda anlamlıyıdı!?. Kalbi acımak buymuş
demek ,içi acımak…Yanına gelen Meltem ağlayarak yaşgününde Müjde’yle kızın erkek arkadaşının uzun süre dans edip daha sonra uzun süre bir odaya
kapandıklarını anlatıyordu. Çocuğun daha sonra birlikte olduklarını itiraf ettiğini, pişman olduğunu ve kıza olanları kendisinin anlatması için Meltem’e yalvardığını anlatmıştı.Ama ne O,ne de Meltem bunu nasıl söyleyeceklerini bilememişlerdi. Meltem ‘Affet beni söyleyemedim’ dedi .Tüm arkadaşları uzak bir köşede onları izliyordu. Çocuk ve Müjde yaklaştı. Konuşmaya başladıkları anda kızın kolundaki derin yaraları fark ettiler. Kız, koluna panikle uzanan
çocuğun elini iterek gözyaşları içinde ‘Umarım bu üç çizgi hayatım boyunca geçmez ve her baktığımda bir daha hiç kimseye güvenmemem gerektiğini
hatırlarım’. Müjde’ya döndü ve ‘tabi ki bu dost kazığını da’ dedi ve Meltem‘le birlikte oradan ayrıldılar. O gün o yaranın bir işaret olduğuna
inanmıştı.
Sonraki günler çok daha zor geçmişti. Kızın hayatında en çok değer verdiği iki insanı sonsuza dek silmesi hiç de kolay olmamıştı. Çocuk her akşam evinin önünden geçiyor,balkonuna güller atıyor,durmaksızın arıyor,kızın ders aralarında defterlerinin arasına sevgi ve pişmanlık dolu mektuplar bırakıyordu. Ama artık hiçbirşeyin anlamı kalmamıştı. Kız o dans ettikleri
şarkılarını defalarca dinleyip her defasında kendisine unutmaya söz vermişti. Ve bitti!

……………………………………………………………………………………………

Yıllar sonra bir dost kazığı daha yedi kız. Bir acı darbe daha. Dostuyla paylaştıkları her şeyin koca bir yalan olduğunu anlamıştı. Yine aynı kalp
acıısı. Kolunu anımsamıştı, 3 çizgiden biri hafifçe kaybolmuş diğer ikisi ise hala belirgindi. ’Evet’ dedi, ‘bu da ikincisi.’

Kız bu yaşadıklarından dolayı insanlara küsmedi. Dostluğun ve güvenin değerini daha çok anladı. Belki bir sepet elma almıştı ve ikisi çürük
çıkmıştı. Ama hala diğerleri sağlamdı. Üzüldüğünde, sıkıntılarında hep yanındaydılar gerçek dostları. İnsanlara güvenmekten, onları sevmekten hiç vazgeçmedi. Ama hala kolunda 3. bir iz olduğunu da unutmadı!
Ve hala o şarkıyı duyduğunda gözyaşlarını tutamaz!