 09-10-2007 | #161 (mesaj-linki) | |
|  Cvp: Affetmek
Biliyor musun; Bu sabah ellisinde Bir adam Olarak gözümü açtım… Sanki sabahı ilk görüyor Ve bir yerlerde Seni arıyordum. Nedense sensizliğim İçimde çığ gibi büyüyor. Oysa dün gece Seni içmiştim… Boynum büküktü sanki, Ellerim titriyor, Gözümde iki damla yaş Seni anlatıyordu. Affet Aşkım… Büyüsü bozulmamış Deli sevdalarım tuttu gene. Yıktım hatıraları bir bir Çamlıca mehtaplarında. İçim burkuk aşkım Yüreğim sanki Yangınlarda. Şu göğsüm yırtılsa; İçine seni koysalar tümden. Affet Aşkım… Zamanı paramparça ettim Uzlaşmayan delikanlılığımda. Oysa firarlarım vardı Zamandan ve senden. Neden bir yanım yıkılmış Diğer yanım hala direniyor. Neydi sebepsiz rüzgarlara Atılımım… Aradığım neydi? Bilirsin sevda dedin mi Celcus gibi olurum. İçimde binlercesi Sevda anlatılarının… Affet Aşkım… Ben sensizliğin deli boranı Ben bir deli sevdanın Yanlız çobanı… İçim üşüyor aşkım Sarsana yüreğimi, Ve atsana içindeki gülleri, Birbir yaprakları düşsün O sen gibi yüreğime… Affet Aşkım… Bilmem kaç yıl sakladım Sevmeyi haykırışı Ve bilmem kaç yıl sustum. Şimdi azgın sular gibi Kabına sığmaz , Suyu abu hayat gibi Koşuyorum sana. Açsana kolarını, Sarsılsın yüreciğin Titremelere ulaşsın bedenin. Sadece birkaç adım ötende SEVDAN geliyor… | |
  |
nünü
| 09-10-2007 | #162 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Beni Affet seni çok kırdım hanenin içine bile sızıp ızdıraplar çekmene sebep oldum bana karşı olan zerre kadar bile olan sevgini nefrete dönüştürdüm sana karşı olan sevdamın her geçen gün artmasına rağmen aklım başımda değil seni düşünmekten sana karşı olan sevgimin sonsuzluğuna rağmen aptallık yaptım galiba bana karşı olan zerre kadar sevgini de bitirdim senle konuşmaya cesaretim olsa senden özür dilesem ve beni affetsen geriye dönüp yaptığım hataları silebilsem ama imkansız hanene kadar girdi adım adım lanet olsun aklım başımda değil güneşin doğmasının bir anlamı yokken hayata bağlanmanın bir anlamı yokken herşeyin anlamsız olduğu hayatımda sığınacağım bir limandın belki de yaktım yıktım o limanı artık yaptığım hatayla sana karşı beslediğim sevgiyle sonumu bekleyeceğim ve bu sefer yemin ediyorum bir daha aşık olmayacağıma sevmeyeceğime çünkü sen benim son aşkımsın sen benim ölümüne tutulduğum son sevdamsın ben seni kendi hatalarımla kaybettim hayatın tüm güzellikleriyle hayatı yitirdim hatalarımla yaşamanın geleceğe umutla bakmanın çalışmanın gülmenin düşler kurmanın bir anlamı yok her gece sabah olmasın olursa uyanmayayım diye dua ediyorum şunu bilmeni de isterim seni herşeye inat ölümüne sevdim beni afeder misin.... Ahmet Doğru | |
| |
| 09-10-2007 | #163 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Ve sana nefretini bırakayım.... Hadi git... Gözlerimi ellerimi bastırarak yumdum... Karanlık dört bi yanım. İki duvar arasına sıkıştırıp ezerek git... Düşüncelerime silah sıkarak , zorbalıkla kabul ettirdiğin Tüm duyguları Bana bırakarak git... Sandalına yüklediğim sevinçlerin küçük kalbini dağıtarak git... Bırak kanım aksın Bırak hırçınlaşayım... Ve sana nefretini bırakayım.... | |
| |
| 09-10-2007 | #164 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Affet Beni Ve bir gün olur da Dönersen geri bana, Sanmam ya hani, Dönersin belki Bakmaya yüzüm olursa yüzüne Affet diyeceğim affet beni... Yağmurlu akşamlarda Dışarı çıkardık hani Sırılsıklam olurduk ikimiz de Ve bağıra bağıra Şarkılar söylerdik birbirimize Bağıra bağıra "Beni sevdiğini" söylerdin bana Ve şimdi de Bağıra bağıra söyle diyeceğim Beni affettiğini. Hiç unutamam o günü Nasıl unuturum ki. Yine yağmurlu bir akşamdı Ve biz her zamanki gibi Isınıyorduk yağmurun altında Birden bir rüzgar, Hafif bir ürperiş... Ve ben o gece nasıl; "Git, git ve bir daha geri dönme" dediğim gibi Şimdi de; "Gel, gel ve bir daha bırakma beni" diyorum Ve bir de; Söz veriyorum bir daha seni kırmayacağıma dair. Ve bir gün olur da Dönersen geri bana, Sanmam ya hani Dönersin belki. Kırdığım bir kalbi Onarmak için Dalından kopardığımız Gülü göstereceğim sana. Neler yaşamadığımızı, O günleri hatırlamanı isteyeceğim. Ve bir de içimden geçen Biraz fiyakalı, Biraz da saçma sapan Kurduğum bir kaç cümleyi söyleceğim sana. Başımı öne eğip Affet diyeceğim Affet beni... Erkan Umut Taştan | |
| |
| 14-10-2007 | #165 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Affetmem Seni Sakın ola merhamet bekleme benden, Ben Tanrı değilim, affetmem seni. Sen medet umarken yedi kat elden, Seni bahışlayıp kahretmem seni. Pişmanım demişsin son mehtubunda, Üzgünüm sevgilim dönemem geri. Yaptığın hatayı anlasan bile, Kahır zindanından azletmem seni. Dünyada bit tek sen, birde ben kalsam, Ben yanlız yaşarım! İstemem seni! Ömrünce hatırla bu son mektubu, Azrailim olsan beklemem seni... | |
| |
| 14-10-2007 | #166 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Seni Ben Affetmem Allah AffetsinBir zamanlar benim tek sevdiğimdin, kıymetim bilmedin,ihanet ettin. Geçipte karşıma af diliyorsun, seni ben affetmem Allah affetsin. Kâlbimi alıpta avuçlarıma, gelmiştim ben senin bir gün kapına. Kahkaha atarak dalga geçmiştin, seni ben affetmem,Allah affetsin. Maziyi ben sildim,sayfalarımdan. Yıllarca hep kaçtım,hatıralardan. Acındır kâlbimde onlardan kalan. Seni ben affetmem,Allah affetsin. Ruhumda bir mezar yaptım ben sana, seni ve aşkımı oraya gömdüm. Artık sen benim için bir ölüsün. seni,ben affetmem,Allah affetsin, Erman Ulusoy | |
| |
| 19-10-2007 | #167 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Gelirsem Affet göz yaşı döktürdü bitmeyen yıllar sensiz yürü yürü çekilmez yollar sensizlikten bıktı bu çaresiz kollar bu şarkıyı söyleyip gelirsem affet yaşayamam artık ben bu kahırla oynamışım kendi hayatımla gözümden akarsın damla damla bu şarkıyı söyleyip gelirsem affet sıcaklığın yok inan yorganımda geceler soğuk olur yoksun yanımda hala sevgin dolaşır damarlarımda bu şarkıyı söyleyip gelirsem affet böylesi daha iyi olur sanmıştım bu şiirleri inan sana yazmıştım her gece sevgini yaşatmıştım bu şarkıyı söyleyip gelirsem affet Yakup Paslı | |
| |
| 22-10-2007 | #168 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek
Bu sevdanin deli sularindan catlasa da sarniclarim, bozulsa da yapilarim, sularini emecek suskun sessizligim. Ekmegimden dusurdugum lokmalari serceler kapar, firtinalar azdirir denizlerimi ve icimde bir yunus aglar. Ruhumun talanlarinda teninin yaniklarini gorur, sarhos kelimelerim basini dondurmesin diye kendi kanatlarimi oksarim. Sozlerinin kilometrelerinde ben yiter, tesekkur ciceklerinin bahcelerinde sallanir, yalniz seninle tamlanirim. Sevda kagnilarimin gectigi tarlalarimda arpa boyu yol almistim. Cift basli bir ask oyununda bir ben sahne almis, bir ben kendimi alkislamistim. Daglarimin engebeli yollarinda kendi surume coban, kendi agilimda acilarimi sagmistim. Sensizlik pazarlarinda askima cigirtkan, yalniz kendi dunyamdaki sarkilara bezirgan olmustum. Ruhunun sarmasIklarini budadikca yildizlara tirmanan bir sevda oluyor acilarimiz. Bazen hasatlara yelteniyor, kimi de nadasa aciyoruz gonul tarlamizi umarsiz. Yasadiklarimi dilime doladigima aldirma yangin duruslum. Dilinden dokulen gerceklerdir yolumu aydinlatan kandilin. Sesinin tellerine dokunarak caldigim gonul sazimda yanik bir uzun havaya donusur turkumuz. Ne daglar, ne ovalar, ne de bulutlar gizleyemez yuce sevdamizi. Yunus gozlerin, efsunlu sozlerin, lale bahcelerin oluverir dizelerim. Mizrabim titrer, sozlerim gurler, dilim askini soyler ve bu yurek seninle gumburder. Ben seninle, yeni safaklarin gulumsemesi, yeni asklarin sozcusu olurum. Bilinmeyen, belki de hic gidilmeyen denizlerin tayfasi olurum. Bu sevdanin deli sularindan catlasa da sarniclarim, sularini emecek suskun sessizligim. Sorma bana, yoksullugumun adini koyamam. Ekmegimden dusurdugum lokmalari serceler kapar, ruzgar dagitir saclarimi, firtinalar azdirir denizlerimi ve icimde bir yunus aglar. Ruhumun talanlarinda esmer teninin gunes yaniklarini gorur, sarhos kelimelerim basini dondurmesin diye kendi kanatlarimi oksarim. Sen ki, karsimda oturan bir yakamoz isiltisi gibi bakarken gozlerime bir virgul, iki sozcuk sonrasindaki noktamsin benim. Bu parcalanmisliklarimin unlem tutuslarinda boyutumu zorladigin anlarda kaybetmelerim de bu yuzden kendimi. Yuregimi paraladigin, ruhumu oksadigin, kimi de saclarimi ellerinle taradigin anlarda ben kimliksiz bir sair, dudaklarima pinarlarini verdigin anlarda da yeryuzunun en delismen kisisi, en mukemmeli olurum. Alinca kalemi eline karanliklarin tulu kalkar oysa evrenin pencerelerinden. Beyaz bir guvercin tesekkur sozcuklerini ulastirir ulkeme. Catilarima duasiz yagmurlar iner, usumus ellerim isinir, yuregimin tum ocaklari harlanir ve sundugun ask sarabiyla sarhosluklara belenirim. Oysa ki, yunus gozlerinde martilar ucusur, dudaginin kenarindan caldigim panzehir tuzlarla derdime dermanlar yaratir, seni sevmelerin ulkesinde ben cilgin bir muzikle demlenirim. Icimizin kati yalnizliklarinda yururken kaplumbagalar, yesil otlarimizda kosarken tavsanlar, gozumuzun yaslari, yuregimizin yalvarili sozleri de bitecek elbet. Sozumuz azalmadan, gulusumuz bozulmadan ve sevgimiz firtinalara tutulmadan dag basinda bir yerde, belki de kutuplarda bile bulacagiz biz birbirimizi. Icimizin limanlari tarumar olsa da, sozcuklerimiz talanlara da ugrasa biz birbirimizin sig sularinda nice sevdalara yol gosterecegiz seninle. Hileli harclardan karilmis, kurtlu kerestelerden catilmis, karisimli boyalardan suslenmis ve sevgisiz imzalarla karalanmis bu omur yapisinda korku faizi odenmemis bir borc gibi durur oysa. Yipranmis, haksizlik gormus, paylanmis ve azarlanmis nice cocuklarin doldurdugu bu hayat kresinde biz siir dokuruz ak kagitlara. Atlas yelkenleri yuregimizle sisirir, gucsuzlugun kol gezdigi denizlerde sevda icin kiliclarimizi cekeriz. Biz dogmadan, kundagimiz atilmis kuyulara. Ciplak ve yelesiz kosumlarimizla elbet varacagiz uzak ulkelere. Utangac opuslerle, hayali sarilislarla ve agrili ruyalarla doneriz arada bir kendimize. Ozlemin hasret olup yagdigi ve maddelerin sunepe dusunceleri savdigi bir hayat gezegeninde bulusuruz sozcuklerimizle. Icimizin degirmenlerinde sozcukleri ogutur, acimizin firinlarinda ekmek olur kurariz ask soframizi herhangi bir yerde. Toprak testilerden sularimizi icer, cikinimizdaki hurmalari sunariz birbirimize. Izdusumumuzun dustugu denizlerde gokkusaklarini resimler, olumsuz karelerde birbirimizi ne cok sevdigimizi yeniden anlariz. | |
| |
| 22-10-2007 | #169 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Sil Baştan aldım başımı geldim yine eski rüzgarlardan arta kalmış kendimle denilmiş ve denilecek bütün sözlerimle martılar konuyorken inmiş süngüme aldım başımı geldim yine kül vaktinde doğup yeniden ölmeye titrek alevlerin yaktığı seslerimle düşüyordum kimselerin gölgelerinde yenik sensizliğimde alelacele aldım başımı geldim yine yeniden alıp başımı gitmeye... isimsiz kral | |
| |
| 28-10-2007 | #170 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Hadi Affettiğini SöyleSana söylediklerimden utanıyorum, Senden bir defalığına af diliyorum, Seni dünyalar kadar seviyorum, Hadi, hadi affettiğini söyle. Geçirdiğimiz güzel günleri unutma, Sana kaba konuştuğumu hatırlatma, Yaptığım hataları hiç sorma, Allah'ım bunları bir daha yaşatma. Bunları yazarken gözyaşım dinmez, Her şarkıda ağlarım sonu gelmez, Sensiz bir saniyem mutlu geçmez, Hadi, hadi affettiğini söyle. Ne yapsam vazgeçemiyorum senden, Ne olur dinleyip biraz hak versen, Söz geçiremiyorum seven gönlüme, Hadi, hadi affettiğini söyle. Cemal Altınkeser | |
| |
