| | #181 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek bir aşk kuyusu var içimde kaç çocuk düştü de boğuldu çıkamadı bir türlü.. İki kişilik siyasi parti kurma düşlerimin yıkıldığı gece oturup bütün resimlerimi yırttım. Benimle birlikte birçok insanın da görüntüsü bir yerlerinden ayrıldı. O küçük kâğıt parçalarını götürüp çöpe attım. Kiminin yüzüne salça bulaştı, kiminin yüzünde çay. Bir tanesinin gözlerinin üstünde, spermlerimi silip attığım tuvalet kâğıdından geçen menim duruyordu. Onların gülen ağızlarında belki yarım bir söz duruyordu. Onların o gülen ağızlarında belki tılsımlı bir fransız şarkısı duruyordu. Dinleyemezdim onları artık. Dönüp geri kalan resimleri de yırttım. Ayırdıklarım da oldu. Uzaklara baktığım, birlikte baktığımız fotoğrafları ayırdım nedensiz. Onları okşamak geldi içimden. Onları kapıcının oğluna verdim. Ve verirken sordum, ne görüyorsun, diye: -Tutsaklık! dedi. Evet, iğrenç bir kafesti karşı karşıya birşeyleri beklediğimiz. Ruhumuzu şeytana satmak için sıraya girmiştik. Çok yönlü bir bırakılışın, yakışıklı 'hah, işte bu'sunu yaşıyordum. Mickey Rourke beni affetmeyecekti. O denli acı çekmiştim ki aşktan, artık yüzbaşıydım. Baudelaire'den bu yana ne değişebilmişti ki?! O insanların resimleri bana ne kazandırırdı?! Birlikte bir el monopol bile oynayamamıştık. Hız yapamamıştık. Odamda, küçük erkek kardeşim böcek Archie, kedim, kitaplarım, daktilom ve Lou Reed ile mutlu taklidi yapabiliyordum. Gelen mektuplar, telefonlar, arkadaşlar, şizofreni, krizler neyi, ne kadar karşılayabilirdi?! Bir piyes adı: Ama Niye Ben. Kim bilir, bir takım evlerde de benim de içinde olduğum resimler yok ediliyordu o anda. 'Kimdi bu adam?', sorusunu takiben yırtılıyordum çarçabuk. Albümler yeni tanışılan insanlarla çektirilmiş fotoğraflar için çarçabuk boşaltılıyordu. Herkes birilerini birilerinden habersiz manen idam ediyordu. Buruşturuluyorduk. Biz zaten birbirimizi bir vakit sonra buruşturmak adına tanışmış, tanıştırılmıştık. Biz zaten birbirimizi bir vakit sonra harcamak adına yanyana gelmiş, getirilmiştik. Kıyım sürecek. Düşlerimin yıkıldığı gece oturup bütün resimleri yeniden yapıştırmayı denedim. Her resimde hep bir parça eksik çıktı. küçük İskender | |
|
| | #182 (mesaj-linki) | |
| Cvp: AffetmekSusuyorum Artık.. Ne keyifle okuduğum şiirler ezberimde, ne de bağıra çağıra söylediğim şarkıların sözleri. Dalgın gözlerle yürüdüğüm caddelerde kayboluyorum... Sonsuz bir inatla sarıldığım radyodan gelen o harika melodilerin de tadı yok? Peki ya o yağmurda iliklerime kadar ıslanmalarımı kim çaldı benden? Bilmiyorum! Susuyorum artık... Sustukça susuyorum. Sustukça, üzerime gelen insanlardan kurtarmak için ruhumu, suskunluğuma sarılıyorum. Ama yine de saplanıyor yüreğime bazı kelimeler. Bazıları da acıtıyor üstelik� Sessiz geceler benim için sığınılan bir liman sanki. Kendimi bulup bulup kaybettiğim karanlıkta, şöyle bir uğradığım kelime hazinem de bir anlam ifade etmiyor. Düşünüyorum da bu güne kadar hep; gibi yazmışım, gibi okumuşum, gibi söylemişim ve en önemlisi; gibi sevmişim... Elbette hiçbir şey, ben ol deyince olmaz. Bunu biliyorum ama zaman da geçiyor hızla. Tükenmez sandığım bütün sözler bitiyor ve ben de yavaş yavaş tükeniyorum... Onca yıldan sonra; hayata dair ne kaldı ki elimde? Kocaman bir hiç! Öyleyse neden bunca çaba, neye bunca isyan� Öyle anlamsızki yaşadığım hayat. Her şey az sonra gerçekleşecekmiş gibi duruyor, elimi uzatıyorum tutmak için, kayboluyor. Benim dışımda kopuyor bütün kıyametler ve ben kendime uyan bir kıyamet beğenmiyorum� Kalbime bir kurşun sıkacak gönüllü katilimi arıyorum ya da yüreğime su serpecek elin sahibini... Toprağa ateşi düşürecek, denizi yakamozlarla süsleyecek sesin sahibini� Artık basit şeyler bekliyorum yaşamdan. Örneğin, kimselerin bilmediği sırlarım olmalı ölürken... Kimselerin gitmediği sokaklarım olmalı... İçimi kanatan özlemlerle yaşlanıp, sonra da sessizce gitmeliyim bu dünyadan. İşte yine susuyorum; siyah bir geceye dönüyor her anım ve okuduğum her şiir kanatıyor yaralarımı. İçimdeki çocuk ölüyor... Yalancı gülümseyişlerle beni ciddiyete çağıran insanları da önemsemiyorum. Elimden kayıp gidenlerden korkmadığımı bilmiyor ki hiç biri� Sevda.TK | |
|
| | #183 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Muamma Aşkım sana bir muamma Çöz çözebildiğin kadar Mürekkebin yetmez ama Çiz çizebildiğin kadar Ayırdım candan bedeni Hatan ile sevdim seni Öfken dahi okşar beni Kız kızabildiğin kadar Dilin olayımda söyle Nasıl yandım sana böyle Al yolunda toprak eyle Gez gezebildiğin kadar Aldım ruhunun tadını Ölsem duyarım yadını Mezar taşıma adını Yaz yazabildiğin kadar Yokluğumla avunurum Benliği yere vururum Ayağindadir gururum Ez ezebildiğin kadar Dilin olayım da söyle Nasıl yandım sana böyle Yollarında toprak eyle Gez gezebildiğin kadar i.k </B> | |
|
| | #184 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek
Hangi gün karar verdin, küt diye çekip gitmeye? Hangi lafım dokundu sana, böyle inceden inceye? Hangi otobüs söyle, hangi uçak, hangi tren? Seni benden götüren, beni bir kuş gibi öttüren. Hangi kırılası eller dolanır, kırılası beline? Hangi rüzgar şarkı söyler, o ay tanrıçası teninde? Hangi çirkin gerçek uğruna, tükettin güzel ütopyamızı? Hangi boşboğazlara deşifre ettin, en mahrem sırlarımızı? | |
|
| | #185 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Beni de Görmedim dünyanın tek akçesini Felek zengin etmiş, gamla kederle Tattım hep sevdanın acı hazzını Felek zengin etmiş, yakmış hasretle Kabahat gönlümün zenginliğinde Yoksa, değil senin güzelliğinde Soldu gülüm, seni yitirdiğimde Felek zengin etmiş, almış seni de Yine de mutluyum, her şeye inat Biliyorum sever, beni kainat Vur, öldür Engini, kör kuyuya at Felek zengin etmiş, bilmiş beni de i.k | |
|
| | #186 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Bu Gece Yazabilirim Bu gece en hüzünlü dizeleri yazabilirim. Şöyle yazabilirim: 'Yıldızla yüklü gece, Mavmavi yıldızlar titreşir uzaklarda.' Döner gökte, şarkı söyler gece rüzgarı. Bu gece en hüzünlü dizeleri yazabilirim. Sevdim onu, o da sevdi beni bazen. Böyle gecelerde duyumsadım onu kollarımda. Öptüm, öptüm uçsuz bucaksız göğün altında. Sevdi beni, ben de sevdim onu bazen. Nasıl sevilmez o kocaman duru gözler. Bu gece en hüzünlü dizeleri yazabilirim. Benim olmadığını düşündükçe, duyumsadıkça onu yitirdiğimi Duymak uçsuz bucaksız, onsuz daha da sınırsız geceyi. Gönüle düşer dizeler, çiy çimene düşercesine. Ne çıkar sevgim onu tutamadıysa Gece yıldızla yüklü ve yanımda değil o Hepsi bu. Uzakta şarkı söylüyor biri. Uzakta. Gönlüm razı değil onu yitirmeye. Gözlerim bulmak istiyor onu, alıp getirmek için Yüreğim ağrıyor ama o yanımda değil. Aynı gece beyazlatıyor aynı ağaçları Ama biz aynı biz değiliz artık. Sevmiyorum onu artık, bu kesin ama nasıl sevmiştim eskiden Sesim rüzgarı aradı sesine dokunmak için Başkasının, kimbilir kimin olacak, öpüşlerimden önceki gibi. Sesi, pırıltılı bedeni, sonsuz gözleriyle. Sevmiyorum bu kesin, ama belki de seviyorum Unutmak uzun sürer çabucak geçse de sevgi. Böyle gecelerde aldım onu kollarıma Ama gönlüm yitirmeye razı değil. En son acı bana çektirdiği Ve bunlar son dizeler onun için yazdığım. i.k | |
|
| | #187 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Al Canımı Çiğde Seni inanamayacağın kadar çok seviyorum çiğde Gelsen ve bana sarılıp alsan ruhumdaki acıları Bedenimdeki ızdırapları Gözlerime saklanan gözyaşlarımı döksen Avuçlarıma Kanatsan dudaklarımı Ve sonra hançeri Çıkarıp Yarsan bağrımı Aylardır arzuladığım ölüme kavuştursan Beni İnan zoruma gitmez Ölümüm senin elinden olsun Gün geçtikçe sana olan bağlılığım Artıyor Bağrımı yakıyor Geceleri uyuyamıyorum Gündüzleri yaşama adapte olamıyorum İnan seni ölümüne seviyorum çiğde Gel ne olur Gel ne olur AL CANIMI ÇİĞDE Seni çok seviyorum i.k | |
|
| | #188 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmekseninle bu aşkı kaldığı yerden devam ettirelim bitmemiş gibi bütün suçlarını affediyorum ne olur geri dön gitmemiş gibi gitme... gitme... gitme... | |
|
| | #189 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek
Aglamak cocuga ,affetmek Allah'a mahsustur.Birgün beni üzersen cocuk degilim aglamam Allah degilim AFFETMEM | |
|
| | #190 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Affetmek Çaresizim Ben Sensizlik canıma yetiyor artık Her gün ağlıyorum çaresizim ben Umudum tükenip bitiyor artık Her gün ağlıyorum çaresizim ben Korkuyorum bir gün çlıdıracağım Kadere feleğe saldıracağım Belkide kendimi öldüreceğim Her gün ağlıyorum çaresizim ben Günler geçti gitti sen yoksun yine Derdimin sayısı ulaştı bine Kavuşmak imkansız ah bile bile Her gün ağlıyorum çaresizim ben Latifim dizimde derman kalmadı Derdimi serecek harman kalmadı Aşkın sarayında ferman kalmadı Her gün ağlıyorum çaresizim ben i.k | |
|