Şiir Nehri -2- [Arşiv] - Sayfa 68

türk öğer koç

Uluorta

-seyrek gülüş sen ne güzel bir şeysin-
-nazlanırsın ama bir gün gelirsin-

düşen bir yaprağa bağladım hayatımı
olsun artık diyorum ne olacaksa
paralı asker miyim neyim ben
ekleyip duruyorum sabahları akşama
ve kendimi arıyorum meşgul çalıyor
gerçi söylenmez böyle şeyler uluorta
aşk diyor başka bir şey demiyor kalbim
nasıl bir dostluk ki bu, hem kadim
hem de mayhoş elma tadında.

kendimi de koysam ayağımın altına
yine de yetişemiyorum ey aşk,
omzunun hizasına.
çünkü bende birikiyor her şeyin tortusu
ve ayağını kaldırıyor dünya, konuşurken benimle.
budanan oğullar gibiyim sessiz ve narin
nereye konsam geri sayım başlıyor
kurcalıyor beni bir çırağın elleri
ah, unufak olsam ve desem ki
ağzın tat görmesin hayat
kandırdın beni.

sorma,
elim kırılsın bir daha
dokunursam güneşe.

kılpayı kaçırılmış bir şeyin
bıraktığı ardında
neyse oyum ben.
yaralı serçe, benim için dua et:
gök bir kayalık gibi şimdi üstümde
dr. şükrü öncüoğlu'ndan
üç ayda bir reçete.

acıyan bir şeyim ben burdan çok uzaklarda
ve koskocaman bir hansın sen uğraşma bu çocukla
çünkü nasıl bir şey biliyorum itin taştan korkması
bir yastık arıyorum kuş seslerinden
mühim değil sonrası.

sorma,
yangın sönseydi suyla
denizler her akşam böyle yanmazdı.

yakartop oynayan melekler gördüm güneşle
ve büyük çiftçiler gördüm dağları biçen
yolundaydı herşey, ben bile yolundaydım
ama
kıyıya vardığımda
kendimi unuttuğumu anladım
karşı kıyıda.

şiirler söyledim belki duyarsın diye
çığlığıydım içinde dilsiz bir şehzadenin
sana seslendim durdum bu küçücük odadan
acımı duy, sensin pusulam benim
ki dünya
silinmiş bir harita
gibi yabancı bana.

sorma,
usulca uzandığında
bir ceset oluyorsun öpüldükçe şımaran.

İbrahim Tenekeci |

Yoruldum Su fani dünyaya geldim geleli,
Bir sevda pesinde kostum yoruldum.
İnsan olup kendim bildim bileli,
Azgin seller gibi costum duruldum.

Sevgi sevgi diye türküler yaktim,
Sevda ülkesinde ben bir duraktim.
Nem var nem yokise size biraktim,
Sarmasik misali actim sarildim.

Bir güzel görünce figanim artti,
Askin kantarina cikarip tartti.
Kum tanesi gibi sacti firlatti,
Sevda cöllerinden astim yoruldum.

Kırkbesinde koca belim büküldü,
Saclarim yolundu tel tel döküldü.
Umutlarim iplik iplik söküldü,
Buzdaglari gibi dondum kirildim.

Hayat penceresin kapayip actim.
INCE bir han idi cok gelip gectim.
Sevda irmagindan bir zerre ictim,
Vefasiz bir yare taptim vuruldum. Sabit İnce

erbil kutlu