Arama

Sizin Yazılarınız - Sayfa 3

Güncelleme: 14 Eylül 2014 Gösterim: 49.188 Cevap: 157
ReaLin - avatarı
ReaLin
Ziyaretçi
20 Şubat 2007       Mesaj #21
ReaLin - avatarı
Ziyaretçi
Rüzgara bir başka ad vermek gerekirse ben ona dost derdim.koluna girer dağ doruklarına dek, ormanların karanlık derinliklerine dek bulutlara dek koştuturdum onu Cam Kente dek

Sponsorlu Bağlantılar
Cumper - avatarı
Cumper
Ziyaretçi
20 Şubat 2007       Mesaj #22
Cumper - avatarı
Ziyaretçi
Her günü sevilirmi diye yeniden başladım. Ama her günü kanadı kırık bir kuş gibi kapadım. Ne sen bende kaldın artık nede ben sende.
Uçamıyorum artık ruhum bedenime eğır geliyor.
Sponsorlu Bağlantılar
Misafir - avatarı
Misafir
Ziyaretçi
21 Şubat 2007       Mesaj #23
Misafir - avatarı
Ziyaretçi
İşte Ben Oradayım

Bir gün gidersem uzaklara
Dönmemek üzere geri
Uzaklarda arama beni
Senin yanında
Nefes aldığın havadayım.
Mutluluk rüzgarları
Gülümsediği zaman, tüm insanlara
İşte ben oradayım...

Ne varsa iyilikten güzellikten yana
Kuşların kanadından
Bana haber gönder
İnsanlar sevgiyle kucaklıyorsa birbirlerini
İşte ben oradayım...

Beni uzaklarda arama göremezsin
Uzat ellerini desem, veremezsin
Eğer yer etmişsem
Gönlünün derinliklerinde
İşte ben oradayım...

Ne suda ne havadayım
Ne dünyada ne aydayım
Sorma bana ne haldayım
Kışım yok benim, hep bahardayım
Ümitle bekleme
Dönülmeyen yoldayım
Nerede huzur ve mutluluk varsa
Ne zaman sevdiklerim beni ararsa
İşte ben oradayım...
Misafir - avatarı
Misafir
Ziyaretçi
22 Şubat 2007       Mesaj #24
Misafir - avatarı
Ziyaretçi
Soğuk bir kasım gününde buldun beni.Çaresiz,ürkektim korkmuştum.ismin korkutmuştu en başta,sonra davranışların...Aslında ben öyle görmek istemiştim.Nereden bilebilirdim ki apayrı olduğunu...

mutluluk yakındı.Her gün konuşuyorduk...Ortak olduğumuz bir ilgi alanımız vardı.çoğu zaman onunla ilgili konuşuyorduk...Sonra bir baktım...bağlanmışım sana sonsuz değer vermeye başlamışım...

Doğru ellerde olduğumu anladığım için belki de bilmiyorum.Sonra gittin... beni bir esintiyle başbaşa bıraktın.Kuvvetli bir fırtına'dan esinti'ye geçince afalladım,rahatsız oldum sanırım.

Sen;neşeli,duygusal hani hep derdin ya "RÜZGARIMA KAPILAN KOPAMAZ"diye... Haklıydın ben kapıldım ve kopamadım.Şimdi özlemler içinde yüreğim.Oysa hiç konuşmadık.belki de ben bir hayal kurmuştum onu yaşatıyordum kafamda bilmiyorum.bunu ancak sen döndüğünde anlayacağım.

Biliyorum bir gün yataktan kalkıcam mahmur gözlerle bilgisayarımı açıcam ama seni görücem.bana "DÖNDÜM İŞTE BURDAYIM" diyeceksin.ben büyülenmiş gibi bakacağım ekrana.mahmurluğumu alacak o sözün."DÖNDÜM" diyeceksin "Anlat bakalım ben yokken neler yaptın yaramazlık yaptın mı?" Ben sessizce "hayır" diyeceğim "hayır yapmadım"ama sesim gür çıkmayacak.Çünkü yaptım seni çok özledim ve her gece ağladım.Şu anda bu yazıyı yazarken olduğu gibi ağladım.

Rüzgarına kapıldım ve rüzgarından uzaklaşınca eksik hissediyorum ruhumu bulamıyorum sanırım o seninle beraber gitti...

Gelirken ruhumu da getirir misin?

Ama daha fazla gecikme olur mu?

seni çok özledim çünkü


esintiden esen rüzgara
HayLaZ61 - avatarı
HayLaZ61
VIP BuGS_BuNNY
22 Şubat 2007       Mesaj #25
HayLaZ61 - avatarı
VIP BuGS_BuNNY
“UZAKLIKLARI YAKIN EDEN
BAZEN BİR SESTİR
BAZEN DE TEK BİR NEFES...”

Sevdiğin çok uzaklarda bir yerlerde olmamalı, aşıksan
eğer dokunabilmelisin ona, ellerine, tenine,
dudaklarına. Sarılıp omuzlarına, başını
dayayabilmelisin saatlerce. Sıcaklığını hissedip,
nefesini duyabilmelisin kendi nefesinde. Gözlerin
gözlerinde erimeli belki de karşılıklı sarf edilen her
bir cümlede. Böyle yaşanmalı aşklar, elele, gözgöze,
dizdize gecelerde...
“Aşkın en sağlam sigortası mesafedir” der Enis Batur
bir yazısında. Yazılarını severek izlediğim Can Dündar
ise Yarim Haziran adlı kitabında “yıllar yılı hasretle
beklediği ışığa kavuşan bir hücre mahkumu nasıl
körleşirse, aşk da körelir yakına gelince…”diyerek
aşkın hep uzaklarda yaşanması gerektiğini savunurlar
..Onlara ve onun gibi düşünenlere saygım sonsuz ama
bence;uzaklıklar yakın edilmeli, aradaki mesafeler
özlem dolu yürekleri kanatmamalı sessizce ve
derinden... Aşıklar yakın olmalı birbirlerine; denizin
kumasala, ayın yıldızlara, suyun toprağa yakınlığı
gibi. Tatları karışmalı birbirlerine an be an yaşanan
heyecan doruklarında.
Böyle olmalı aşklar, yakından çok yakından yaşanmalı,
kalp sesleri birbirine karışmalı aşıkların. Duyguları,
sözleri birbiri içine akmalı yüreklerinde. En derinine
inmeli yaşanan aşkın o büyülü dünyasında. El ele
yepyeni güzellikler keşfedilmeli. Ortak paylaşımlarda
doruğa tırmanmalı tadlar. O ana kadar hiç kimsenin
yaşamadığı hazları kendileri keşfetmişcesine
yüreklerinden bedenlerine akmalı. Yaşattırdıkları
mutluluğu birbirlerinin gözlerindeki pırıltılarda
izlemeliler an be an kesintisiz. Yanaklarını
pembeleştiren, çiçekler açılmalı gönüllerinde
birbirlerine sundukları herbir lezzette.
Böyle yaşanmalı aşklar derinden, korkusuzca, elele,
dizdize, gönül günüle... Uzaklıklar hiç girmemeli o
güzel yüreklerin arasına, telefonlara esir edilmemeli
özlemler, gözyaşlarına dönüşmemeli en tatlı
heyecanlar. Daha yaşanmamışken bitmeye mahkum olmamalı
gönül dünyasındaki o en güzel yıllar...
Böyle yakından yaşanmalı bütün aşklar...
Aşklarınızı en yakınınızda tüm sıcaklığı ile yaşamanız
dileği ile.
Pirana Kovalayan Çılgın Hamsi...
Misafir - avatarı
Misafir
Ziyaretçi
23 Şubat 2007       Mesaj #26
Misafir - avatarı
Ziyaretçi
Zordu çok zor sensizdim mutsuzdum ve umutsuzdum hiçbir şey ilaç olamıyordu gönlüme. Delice bir anlatma isteği duyuyordum belki içimdekiler gün ışığına çıkınca gönlümde rahatlar diye ama olmadı hiç olmayacaktı da. Anlattıkça pişmanlıklarım artıyordu suçum daha çok belli ediyordu kendini. Keşkeyle başlayan cümleler kuruyordum kendi kendime. Seni kaybettiğime bir türlü inanmak istemiyordum yinede masumdum(!) ben kandırılmıştım. Nasıl bir çelişkiyle yaşadım günlerce. İkili delilik ikili oyun bir melek bir şeytan... Beni ancak bir mucize kurtarabilirdi bu buhrandan. Ve o mucize yine sen olabilirdin ancak. Böyle düşünüyordum... Ama sen hiç geri gelmedin. Umutsuluğumun çıkışı o kapıyı gördüm ve içeri adım attığımda herşey için çok geçti...
Misafir - avatarı
Misafir
Ziyaretçi
24 Şubat 2007       Mesaj #27
Misafir - avatarı
Ziyaretçi
Utanıyorum İnsanlığımdan

Dünyada yatacak yeri olmayan binlerce insan varken ben sıcacık yatağımda uyumaktan utanıyorum.
Silahların patadığı şehirlerde çocuklar korkudan ağlarken müzik dinlememden utanıyorum.
İnsanlar yiyecek bir lokma bulamadıkları için açlıktan kıvranırken boğazımdan düşüncesizce geçen lokmalardan utanıyorum.
Televizyonun karşısında bir an savaşta ölen insanların içler acısını izlerken kapatın şunu diye bağıran seslerden utanıyorum.
Ve ölenlere üzüldükten sonra akşam nereye gidip eyleneceğimizi konuşmaktan utanıyorum.
İnsanlar bir yerlerde işkence görürken düğünlerden bile utanıyorum.
Elimden hiçbir şey gelmediğini düşünüp rahatımı bozmadan yaşayışımdan utanıyorum.
Dünyalık mallar ve mevkileri için bunları yapanların yüzüne tüküremediğim için utanıyorum.
Ve hala bunlara sebep olanların hala itibar sahibi olup karşılarında el pençe divan durulmasından utanıyorum.
Ben insanlığımdan utanıyorum....
ANGEL_DREAM - avatarı
ANGEL_DREAM
Ziyaretçi
24 Şubat 2007       Mesaj #28
ANGEL_DREAM - avatarı
Ziyaretçi

yagmurangelid9

ANKARAYA YAĞMUR YAĞIYOR….





Yağmurun bile tat vermediğini günler yaşıyorum…
Penceremin kenarında Ankara ya usul usul yağan yağmuru izliyorum..
Bir elimde demli bir çay bir elimde kalp kırıklıklarım…
Beklide bu yüzden toprak kokusunu duyamıyorum
Derin derin çeksem de içime
O sevdiğim koku nerede…
Bu yüzden yağmuru anlayamıyorum bi çare köşemde
Sert bir rüzgâr esiyor uzaklardan
Pencerem açık rüzgâra inat, ama üşümüyorum…
Çok kara ayazlarda kaldım çok fırtınalara yakalandım
Beklide bundan tepkisizim olabildiğice sakin umursamaz…
Üstelik sensizim ya alışkınım bu sert soğuğa…
Sitem dolu bi yağmur yağıyor görüyor musun?
Caddeme sokağa kaldırımlara Ankara ya
Aklımda bin bir endişe bin bir soru var ölesiye cevaplamaktan korktuğum
Kimseler bilemesin diye kıyıda köşede unuttuğum
Kaçtığım saklandığım…
Bu yüzden kendimden uzaklaştım
Yasaklara bu sitemim gamım
Ağlamak mı çaresiz kaldım
Susmak mı susuz yaşadım
Nefretimi bile kenara attım yoruldum çok yorgunum….
Yağmur yağdı bi kenara bıraktığım çayım soğudu…
Ben ağladım…
Ben anladım…
Seni bu gün hiç yaşamamış saydım bir kez daha yok saydım
Ben bunca zaman hep kendimi kandırdım
Varlığın mı bir göz aldatmacasıymış
Bir var bir yoksan bu kadar olmamışsan
Yüreğimi kimler kanattı söyle
Beni senden beni benden kimler aldı öyleyse..
Olsun ama olsun

Her şeye rağmen...

Aç pencereni dışarıya bak...

Gökyüzü bana ben sana ağlıyorum...

Ama kimseye söyleme…

Saklamaya çalıştığım yağmur değil sevdiğim...

Ankara ya yağan benim gözyaşım…
GÖRÜYORMUSUN?....


yazan angel_dream bana ait bi şiirdir paylaşmak istedimMsn Happy





sananegk3





ÖNEMLİ BİR HAYAT DERSİ BENİM İÇİN…


Yüreğimdeki sevgiden nefret ettim tüm iyi duygularımdan feragat ettirildim sayenizde

Böyle olacağını bilseydim yada yaşattırılan her şeyin beni bu kadar benden uzaklaştırabileceğini tahmin etseydim…
Keşke demeden başarabilseydim
keşke…..

Hatalar yapıyorum bundan sonrada bir sürüde hata yapıcam beklide
Benim hayatım baştan sona hata olsa kime ne?
Bundan sizene….

Herkez yaptıklarına bakmadan karşıdakileri yargılamayı hak sayıyor kendine…
Önce bir kendine bakacak bakmaya yüzü olanlar tabii..

Ben düşünüyorum da şöyle bi gecen zamanı hayatım yalandan insancıklarla doluymuş

İnsan olduğundan bile şüphe duyulabilecek iki cift laf edilmeye değmeyecek yüzüne baklımıcak gereksiz kişilerle
Ben bunları öyle yerlere koymuşum ki hayatım da
Mevkileri makamları yüreğimde en üst nokta olmuş
Öyle sahiplenmişim benimsemişim bazen arkadaşım demişim bazsına dostum bazısına sevgilim bazısına kuzenim canımdan can bi parçaya tutunmuş sevmişim.
Sevginin kelime manasını bile çözemeyenleri sevmişim
İnsanların insanlıklarını yitirdiği şu devirde ben gerçek sanmışım tüm sözleri.tüm o bakışları
Arkamdan ne dolaplar dönmüş,ne laflarım edilmiş,ne çok gülünmüş
Ne acı yanılmış olmak hele de çocuk yaşta değil de şu yetişkin çağımda
Saflık mı belki de belki de ihtimal veremedim konduramadım kimseye ..
Ama yaşadım yaşayabileceklerin en acılarını yaşadım kısa zamanda aklımı kafamı vura vura yüreğim söküle söküle dayanarak dayanamayarak yaşadım ne varsa bir bir yeri geldi yuttum yeri geldi sustum yeri geldi avazımca bağırdım şimdide yazıyorum işte....
Anlaşılmayı ümid ettiğimden değil haklı olduğumu bilmekten de değil o haklılık bu dünyada anlaşılmaz nasılsa bu dünyada insanlar çamur misali atıyor lafları
ben hakkımı diğer tarafta Rabbimin huzurun da alacağım…
Ama ben anladım işte geçde güçde olsa anladım ve

Kabul ettim….

beni ben olduğum için seven ne kadar az insan varmış
yeri geldi ağladım yeri geldi isyan ettim yeri geldi bin bir ah çıktı dilimden yeri geldi vazgeçtim şimdi yeri geldi herkesi affettim
affettim ama hayatımdan da salıverdim...
öyle böyle değil şu hayata öyle değerli kişileri dahil ettim ki bu yoklukta ne olduğunu anlaya anlaya
kötü günde çil yavrusu gibi dağılmayan karanlığa ışık gibi doğan az ama öz insan
diğerlerini bin bir zamana bıraktım gitti
bi daha beni bulamaz kimse,beni arayamazlarda ASLA...

ben sınıfı geçtim hayatın özüne indim insanların gerçek yüzlerini gördüm
gereksizleri ayırdım kendime geldim çeki düzen verdim….
Allahın selameti herkesin üstün de olsun
Ama benim böyle canımı yakanlar Allaha yakın bana uzak olsun kıyamete dek….

Sözlerin büyük yüreğin küçük,yanlışların çok doğruların yok kendine göre şanslısın bana göre zavallısın
Bundan sonra Allaha yakın bana uzak olasın….


Baştan sona bizzat yaşayan anlatan yazan: ANGEL_DREAM
Son düzenleyen ANGEL_DREAM; 24 Şubat 2007 22:00 Sebep: Mesajlar Otomatik Olarak Birleştirildi
Misafir - avatarı
Misafir
Ziyaretçi
25 Şubat 2007       Mesaj #29
Misafir - avatarı
Ziyaretçi
Hayat,
İlâhi mecrasında akıp gitmekte,
Gittikçede kudretini kaybetmekte.
İftira edip yalan söyleyenden
Daha zalim kim vardır?
Kulaklarını tıkayıp kaldıkları
Küfürde.
vecihe - avatarı
vecihe
Ziyaretçi
25 Şubat 2007       Mesaj #30
vecihe - avatarı
Ziyaretçi
Anneme..



Biliyor musun mektup yazarken karşımdakine hitap etmekte oldum olası zorlanırım.Bir başlayınca ardının geleceğini bilirim ya ilk sözü söylemek her zaman zordur.Yapay kelimeler kullanmak istemedim.Her zamanki duruluğunda olmalıydı. Bilmiyorum.. Yada dilimin erdiği hiç bir kelime seni anlatmaya kâfi gelmedi.Şimdi nasıl içim burkuldu bilsen..Sana hiç mektup yazmadığımı anımsadım..


Şimdi gurbetindeyim.Hasretinin büyüttüğü gurbetten yazıyorum bu mektubu..Seni ne çok özledim bilsen..Hiç bir kol seninki kadar sıcak hiç bir acı hasretin kadar ağır değilmiş.. İçimin nasıl kor olduğunu nasıl anlatsam bilmiyorum ki..
Bütün dostlar, yar bildiklerim bir araya gelseler senin çeyreğin bile etmezmiş..Bilsen ne zor bunları kendime ve sana itiraf etmek.Ben halâ şımarık, gururlu küçük kızınım..Şimdi kızım, kuzum demene nasıl da ihtiyaç duyuyorum bilsen..


Hatırlıyor musun?Beni yanlız bıraktığında vitrinin içindekileri boşaltıp bütün camları kırdığım günü anlattığını..Beni hiç yanlız bırakma olur mu?Şimdi yaşamda kırılan tüm camlar yüreğimde..Sineye her battığında kanıyor anne..
Hani en çok beni sevdiğini duymak isterdim küçükken..Biliyor musun ben ablalarımdan ve babamdan hep kıskandım seni..Halâ büyümedim ki..yine kıskanıyorum işte..Yanında en çok benim yatma hakkım olduğunu düşünürdüm..Küçüktüm..Yine gelsem benimle uyur musun anne?


Güzel yüzlüm, tatlı dillim, dert ortağım..İçimi kemiren gurbetin geceleri bitmez ki..Vuslata on kala bindiğim mavi tren ya beni sana getirmezse..ya unutursan beni..özlem alışkanlık olur mu?
Yokluğun, bilmem kaç milyon nüfuslu şu koca şehirde kendimi yanlız hissetmek gibi..İmkansız olanı secde edip Yaradandan istemek gibi..En azaplı günahlardan sonra vicdan muhasebesine düşmek gibi..
Duasız, sevgisiz, sensiz bırakma beni..
Hızlı Cevap
Mesaj:

Benzer Konular

24 Ağustos 2017 / Misafir Genel Mesajlar
6 Temmuz 2015 / Misafir Forum Oyunları
5 Mayıs 2006 / Misafir Bilgisayar